 |
16 09 2003 Regie:
Scenario:
Vertolking:
Fotografie:
Montage:
Muziek: |
Julie Taymor
Clancy Segal, Diane Lake, Gregory Nava, Anna Thomas
Salma Hayek, Alfred Molina, Geoffrey Rush, Ashley Judd, Antonio
Banderas
Rodrigo Prieto
Françoise Bonnot
Elliot Goldenthal |

|
‘Feminisme, Passie en Politiek’
Kunst, liefde en politiek zijn de ingrediënten van het vivant en
kleurrijk filmverhaal waarin de Mexicaanse schilderes Frida
Kahlo de centrale figuur is. Niet zonder reden : zwaar
gehandicapt zoekt ze een uitweg in de schilderkunst, huwt ze de
wereldberoemde ‘muralist’-frescoschilder Diego Ribeira en
herbergen ze samen de Russissiche revolutionaire communist Leon
Trotsky, op de vlucht voor Stalin’s paranoia.
Historische en biografische elementen worden door de
‘ziener-camera’ van Julie Taymor (ook de regisseur van de
magistrale ‘Titus’-verfilming) tot een indringend filmportret
omgetoverd, als een filmische echo van wat Kahlo’s kunst
betekende, therapie en zelfuitdrukking tegelijk. Meteen situeert
Taymor de personages die Frida’s levenspad kruisen tegen de
achtergrond van een veranderende Mexicaanse maatschappij waarvan
ze niet de wortels en de tradities in vraag stellen, maar wel de
sociale verhoudingen die het volk niet altijd de broodnodige
rechten geven.
‘FRIDA’ is een creatieve verfilming van de biografie die Hayden
Herrera in 1983 schreef en die Kahlo op slag wereldberoemd
maakte. Haar ongeluk maakte haar wellicht tot een voortrekker
van het feminisme. Pijn en levensvreugde stralen af van dit
energieke dametje dat haar eigen inzichten en ideeën wist door
te drukken in een conservatieve maatschappij die haar dat niet
in dank afnam.
Toch weet regisseur Julie Taymor een rijk geschakeerd portret te
schetsen van een vrouw van vlees en bloed, één en al passie en
temperament, dynamisch en vastberaden, genereus en gekwetst, een
sterke vrouw met zwakke kantjes, in haar strijd voor
zelfstandigheid, fysisch, mentaal en creatief. Taymor
ontwikkelt, met visuele verve en een wervelend gevoel voor
esthetiek, een intrigerend en boeiend levensverhaal dat
uitgroeit tot een ode aan de Mexicaanse identiteit, product van
de Mexicaanse Revolutie.
‘FRIDA’ is echter meer dan louter een ‘biopicture’ : Taymor
stelt Kahlo voor als motor van sexuele emancipatie, artistieke
individualiteit en non-conformisme in het begin van de XX ste
eeuw. De regisseur bekritiseert bovendien de rol van de
kunstenaar in onze kapitaalmaatschappij en peilt meteen naar de
rol van filmregisseurs, geprangd tussen creatief elan en
economische beperkingen. Vooral boeiend is het liefdesverhaal
van twee mensen die, tussen trouw en ontrouw, nooit zonder
mekaar verder kunnen maar toch de ‘desintegratie’, het verval
van ziel en lichaam, aan den lijve ondervinden. De vraag blijft
open of kunst troost brengt, politiek engagement zin geeft en
liefde steun ? Wat Frida
Kahlo betreft sta je dikwijls alleen. Vooral op het einde.
Alleen met de pijn, met de aftakeling, met lief en leed.
Dit wervelend filmverhaal zal niemand onverschillig laten. Zowel
van inhoud, plotontwikkeling, kleurbehandeling, levensenergie,
regie en vertolkingen straalt een filmische kracht af die de
kijker meesleept : Selma Hayek, Alfred Molina, Edward Norton,
Geoffrey Rush en Antonio Banderas zijn dan ook meer dan
overtuigend in dit niet alledaags verhaal vol passie, drama en
kleur. ‘FRIDA’ is immers een oogstrelende aanrader die het leven
bevraagt, gisteren en vandaag. Niet te missen.
|
|