.: 2003-2004  Deel 1 :.
02-03 Deel    2 05-06 Deel 1 2 08-09 Deel 1 2  
03-04 Deel 1 2 06-07 Deel 1 2 09-10 Deel 1 2  
04-05 Deel 1 2 07-08 Deel 1 2

 

  
14 10 2003

Regie:
Scenario:
Vertolking:
Fotografie:
Montage:
Muziek:
THE HOURS USA 2002 115'

Stephen Daldry
David Hare
Nicole Kidman, Meryl Streep, Julianne Moore, Ed Harris, Claire Daines
Seamus McGarvey
Peter Boyle
Philip Glass

‘Vrouwen, kunst en waan’
 
‘The hours’ vertelt het verhaal van drie vrouwen, die elk op hun manier, op een ander moment in de tijd en op een andere plaats, op zoek zijn naar een waardevol, intens leven. Virgina Woolf leeft in de buitenwijken van Londen in de vroege jaren twintig. Op het ogenblik dat ze haar eerste roman, ‘Mrs. Dalloway’, schrijft, leidt ze aan een beginnende gekte. Laura Brown is vrouw en moeder in Los Angeles aan het eind van de Tweede Wereldoorlog. Ze leest ‘Mrs Dalloway’ en vindt het verhaal zo toepasselijk op haar eigen leven dat ze overweegt haar leven drastisch te veranderen.
Clarissa Vaughan, een eigentijdse versie van Virginia Woolf, leeft in New York in de jaren negentig. Ze leeft samen met haar partner Sally en haar dochter, maar is tegelijk verliefd op haar vriend Richard, een briljante dichter die aan AIDS leidt en stervende is. De verhalen van deze drie vrouwen lopen fragmentarisch dooreen en ontwikkelen zich tot een verrassende plot, een transcendent moment van gedeelde herkenning.
 
 
In ‘The hours’ wordt het verhaal van de drie hoofdpersonages gebracht door drie uitzonderlijke actrices. Nicole Kidman leeft het leven van Virginia Woolf. Ze verdiepte zich gedurende maanden in het leven van Virginia, leerde rechtshandig schrijven, probeerde verschillende manieren van lopen en liet speciaal een garderobe ontwerpen om zich ‘Virginia te kunnen voelen’. Het resultaat is verbluffend, zelfs de fysieke gelijkenis ontbreekt niet : bovendien kwam er ook een neusverandering kwam aan te pas. Kidman ziet deze rol als een geschenk, een kans om als mens te groeien. Vooral de liefde tussen Virginia en haar echtgenoot Leonard, vond ‘La Kidman’ bijzonder inspirerend. Virginia Woolf, die op de rand van geestesgestoordheid een boek schrijft dat dé trendsetter wordt voor latere feministen, is een unicum in de geschiedenis. Haar leven vertolken zoals Kidman dat hier doet, is uit de kunst! Julianne Moore, grote fan van het oorspronkelijke boek van Michael Cunningham, liet zich de rol van Laura aanmeten, een vrouw die vastzit in haar leven en zwaar depressief is. Haar leven is afgelopen, alleen de verhalen van anderen kan ze nog leven, in de boeken die ze verslindt. ‘Mrs Dalloway’, het uiteindelijke werk van Virginia Woolf, is het boek dat Laura bijzonder inspireert. Zo ook Julianne Moore. Ze putte vooral voldoening uit de band die ze ontdekte tussen het personage dat ze zelf neerzette en de personages van Nicole en Meryl. Dit onverfilmbare boek op het witte doek vertolken was voor haar een enorme uitdaging. Het script van David Hare overtuigde haar. Gelukkig maar, Julianne is een prima Laura Brown!
 
 
En tot slot is er de imponerende Meryl Streep, die met deze Clarissa Vaughan nog maar eens haar groot talent bewijst. Virginia Woolf neerpoten anno 1990 is geen makkie, hoewel Oscar-winnares Streep daar precies geen moeite mee heeft. Vooral de emancipatie, via haar personage, vindt ‘La Streep’ geweldig. Na zoveel jaren geschiedenis, rekenen vrouwen nog steeds af met het leven zoals het is. Veelal zonder spots of franje. Maar de toenemende emancipatie zorgde er wel voor dat die vrouwen zich meer kunnen uiten, hun brede waaier aan gevoelens kunnen beleven en, hoe moeilijk ook, niet meer vervallen in depressie of gekte, maar het leven kunnen leven, ten volle, met al zijn pijnlijke en vreugdevolle momenten.
 
Het mag duidelijk zijn dat deze opmerkelijke actrices de film tot een intense ervaring maken. Het boek van Cunningham en het script van David Hare overtuigden de dames om mee te werken aan dit pareltje van een gelaagde film. De regie van Stephen Daldry orchesteerde het geheel tot een fascinerende symfonie van gevoelens over tijd en ruimte heen.
 
Cunningham bedacht zijn personages met diepe, geheime gedachten, die door scenarist David Hare op wonderlijke wijze werden vertaald in daden, kleine alledaagse handelingen en ogenschijnlijk nietszeggende uitspraken, die op subtiele wijze een doorgeefluik zijn van wat Virginia, Laura en Clarissa voelen, denken en beleven in diepste ik. Bovendien haalde Hare de verhaaldraden dooreen en plaatste ze in een unieke positie ten opzichte van mekaar, wat een absolute meerwaarde is voor deze film die drijft op suggestie, overlappingen, interpretaties en kruising van levensdraden en gevoelens.
 
Met oog voor details vertelt regisseur Daldry het verhaal op zo’n suggestieve en intrigerende manier dat je wordt meegesleept in het verhaal van drie vrouwen die je een eindje meeenemen in hun waan, opvatting en levensverwachting. Op de achtergrond ontdek je de dreiging van de Tweede Wereldoorlog in het leven van Laura, de tweespalt van het biseksuele leven van Clarissa en de diepgang van liefde van Leonard voor Virginia. Deze film is als goede wijn, hij wordt beter naarmate hij (in je hoofd) ouder wordt. Een voltreffer!