.: 2003-2004  Deel 1 :.
02-03 Deel    2 05-06 Deel 1 2 08-09 Deel 1 2  
03-04 Deel 1 2 06-07 Deel 1 2 09-10 Deel 1 2  
04-05 Deel 1 2 07-08 Deel 1 2

 

  
04 11 2003

 

Regie:
Scenario:
Vertolking:

Fotografie:
Montage:
Muziek:
SWEET SIXTEEN Groot-Brittannië
Duitsland Spanje		 2002 106'

Ken Loach
Paul Laverty
Martin Compston, William Ruane, Annmarie Fulton, Michelle Coulter, Michelle Abercromby
Barry Ackroyd
Jonathan Morris
George Fenton
 

‘Hoop op beterschap’
 
De zoektocht naar tederheid en begrip van een straatboefje dat zich rechthoudt met klusjes voor drugsdealers en een handeltje op de zwarte markt, loopt niet meteen over rozen. Ook al wil hij ooit aan zijn risico-bestaan ontsnappen en doet hij er alles aan om zijn versplinterd gezinnetje weer vlot te krijgen. Z’n goede bedoelingen zijn aandoenlijk. Er is hoop op betere tijden die hij voor zijn moeder wil organiseren, als ze uit de gevangenis thuiskomt.
 
De Britse ‘angry man’, Ken Loach, die bij voorkeur sociale situaties doorlicht in zijn aangrijpende, realistische films, weet uit ervaring dat dromen bedrog zijn, zeker voor minder bedeelden en mensen die in de marge leven : onze welvaartsmaatschappij zweert immers graag bij ‘succesverhalen’ en laat geen ruimte aan ‘losers’ die dikwijls geen greep hebben op wat op hen afkomt : tussen droom en werkelijkheid gaapt immers een kloof. Verleden en heden belasten een onzekere toekomst : gebrekkige opvoeding, minder fraaie daden en economische zwakte bedreigen hun intentie om het beter te doen.

Ondanks deze sociale context weet Ken Loach melodrama en politiek pamflet te vermijden : hij verkiest een eerlijk beeld op te hangen van de emotionele groei van Liam, doorspekt met sarcastische humor. Hij kan daarbij rekenen op de frisse, spontane inbreng en vertolking van niet-professionelen die overtuigend de morele dilemma’s van hun personages aanvoelen en uitdrukken. De 17-jarige Martin Compston ontroert in zijn rol van grillige maar goedhartige Liam. Regisseur Ken Loach munt eens te meer uit in deze raak geobserveerde zedenschets van jongeren op de grens van de volwassenheid, geconfronteerd met problemen waarmee ouderen hen ongevraagd opzadelen.


In puur visuele scènes, zonder veel woorden, suggestief aangegeven door een discrete maar pakkende muzikale begeleiding, springen de oprechte gevoelens van de onbeholpen personages op je netvlies.
Hun authenticiteit is onderbouwd : samen met zijn vertrouwde scenarist Paul Laverty zocht Loach vooraf minderjarigen in Schotse gevangenissen op : de armoedegrens stimuleert hun gevoelens van zelfdestructie, ondanks Tony Blair’s optimisme.
 
 
‘SWEET  SIXTEEN’ gaat over verbondenheid en solidariteit. Een credo dat niet altijd werkzaam is voor iedereen. Verkeerde keuzes maken hun levensverwachting nog aangrijpender en menselijker. Dit pareltje zet aan tot lachen, huilen en nadenken. Hoe schilderachtiger de omgeving, hoe intenser de verborgen emoties, hoe anders de levensomstandigheden van de betrokkenen. Ken Loach hanteerde nooit zo’n lichtgevend palet om gefnuikte kansen in beeld te zetten. Zijn begrip voor het onthutsend gedrag van kansarme mensen draagt dit innemend portret dat elke kijker verstild achterlaat. Oprechte ontroering borrelt op bij vele scènes aan de Clyde-rivier waar een job nog zeldzamer is dan een glimlach. Bijwijlen spannend en donker-grappig ontvouwen zich de lotgevallen van Liam, zijn kompaan Pinball en zijn zus Chantelle. Ken Loach ruimt plaats voor troostende genegenheid bij tegenslag en geeft een positieve ondertoon aan situaties die niet meteen optimisme toelaten. Woede, agressie, vrolijkheid, kinderlijk verdriet, wrange humor wisselen af met een opmerkelijke daadkracht die het beste laat verhopen. Maar oplossingen liggen niet meteen voor de hand, ook niet in dit onvolprezen humane tienerdrama. Een absolute must, voor mensen met een warm hart en een koel hoofd.
Onweestaanbaar, deze ‘rise and fall’-story over ‘child poverty’. Brandend actueel. In weerwil van een luxe-oorlog, ver van ons bed. Eigentijds, dat ook. Op zoek naar een sociaal geweten. Met liefde en invoelen, zonder blind te zijn voor fouten. ‘SWEET SIXTEEN’ is zonder twijfel de mooiste film van Ken Loach.