.: 2004-2005  Deel 1 :.
02-03 Deel    2 05-06 Deel 1 2 08-09 Deel 1 2  
03-04 Deel 1 2 06-07 Deel 1 2 09-10 Deel 1 2  
04-05 Deel 1 2 07-08 Deel 1 2

 

  

Officiële site
met trailer

 07 09 2004

Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:
CALENDAR GIRLS Groot-Brittannië 2003 108'

Nigel Cole
Juliette Towhidi, Tim Firth
Ashley Rowe
Patrick Doyle
Michael Parker
Helen Mirren (Chris), Julie Walters (Annie), Penelope Wilton (Ruth),
Annette Crosbie (Jessie), Linda Bassett (Cora)

Wie bij deze titel onmiddellijk denkt aan mooie, jonge vrouwen met strakke lijven die de dagen van een eentonig bestaan moeten opfleuren, kunnen we alvast ontgoochelen. Deze film brengt leeftijd én kwaliteit. En wie zich daar niks kan bij voorstellen, kunnen we vooral de Britse humor aanbevelen. Redenen genoeg om deze ‘Calendar Girls’ een plaatsje te geven in het programma van Filmclub Zottegem, 52 jaar jong.

We gaan naar North Yorkshire, een klein plaatsje ergens in Groot-Brittannië. De mannen hebben hun favoriete pub en de vrouwen vinden hun heil in de plaatselijke RWI, het ‘Rylstone Womens Instititute’, een vereniging die wekelijkse vrouwen samenbrengt rond de meest uiteenlopende traditionele onderwerpen, zoals de bereidingswijzen van brocoli of de nieuwste trends in macramé.

In deze conservatieve setting ontmoeten we Chris en Annie, twee heel verschillende vrouwen, niettemin hartsvriendinnen en leden van het RWI op zoek naar geld voor de aankoop van een comfortabele sofa voor de wachtruimte van het lokale ziekenhuis waar ze samen ettelijke uren hebben doorgebracht toen de man van Annie werd behandeld voor leukemie. De nodige centen zouden kunnen komen van de jaarlijkse kalender die de dames van het RWI uitgeven en van deur tot deur verkopen. Maar wie zit nog te wachten op de zoveelste kalender met bloemen, kerken of bruggen op? Met de opbrengst die daarvan te verwachten valt, halen Chris en Annie nooit het budget dat ze nodig hebben.

De immer vechtende Chris heeft een geweldig idee: een kalender uitbrengen met naaktfoto’s. Niet van modellen, maar van de dames van het RWI, die in niks lijken op Britney Spears of Naomi Campbell. Het wordt een helse opdracht om de leden van het RWI zover te krijgen dat ze het onderscheid kunnen maken tussen ‘naked’ en ‘nude’, waarbij het laatste een artistieke meerwaarde moet hebben en de dames in hun eigenheid laat. Voor heel wat vrouwen is het voorstel van Chris een keiharde confrontatie met zichzelf en de heersende schoonheids-idealen. Het duurt dan ook even voor ze de 12 maanden van het jaar bijeen krijgt.

Maar tijd – en het nodige duwtje hier en daar – brengt raad en stilaan krijgt de meest besproken naaktkalender ooit, vorm. Discussies over wie welke maand mag zijn, over topless en de angst voor de fotograaf kruiden het hele gebeuren met een humoristische saus van het fijnste merk.

Maar de film heeft ook wat voor wie meer wil dan een origineel idee. Zoals bij ieder proces, gaat deze uitvoering van een goed idee ook gepaard met de nodige vraagtekens die mensen (moeten) plaatsen bij zichzelf. Want de entourage van deze dames, denk maar aan de mannen in het café, maar ook hun opgroeiende tieners, delen in de klappen. Want geef toe, wie wil nu zijn respectabele echtgenote of midlife mam naakt op een kalender zien staan? De nodige confrontaties dienen zich aan wanneer de dames hun kalender gaan promoten in Hollywood en Chris’ man Rod en haar zoon het voor bekeken houden met haar groeiende sterallures. Chris wordt nu op haar beurt voor keuzes geplaatst.

Als vrouwelijke tegenhanger van ‘The Full Monty’ – u herinnert zich zeker nog het epos van de Britse naakte politiemannen - is deze ‘Calendar Girls’ zeker goed voor weer een avond prettige cinema. Minder plat en met een fijn evenwicht tussen een lach en een traan, kan deze nieuwe ‘Brits & Bloot’ ‘The Full Monty’ overtreffen.

De prachtige verzameling actrices met Helen Mirren (Gosford Park) en Julie Walters (Billie Elliot) als teamleaders is ongetwijfeld dé succesfactor van deze ‘Calendar Girls’, hoewel het verhaal natuurlijk ook niet mis is. Regisseur Nigel Cole portretteerde in zijn eerder film ‘Saving Grace’ een weduwe op leeftijd, die uit geldnood hasj kweekt in haar moestuin. De man heeft duidelijk iets met ondeugende Engelse vrouwen op leeftijd. Hoe dan ook, het gegeven voor deze ‘Calendar Grils’ is niet aan zijn fantasie ontsproten. In 1999 gingen de plattelandsdames van het Noord -Engelse Rylstone uit de kleren voor een liefdadigheids-kalender die met de nodige media-aandacht uitgroeide tot een wereldwijd kassucces met meer dan 10.000 verkochte exemplaren. Dit uitzonderlijk gebeuren is een prima script gebleken.

De muziek van de wereldberoemde filmcomponist Patrick Doyle maakt het af. Hij tekende eerder voor o.m. de meeslepende score van ‘Great Expectations’ en laat zich ook voor deze prent van zijn betere kant zien.

‘Calendar Girls’ zal ook zeker door u gesmaakt kunnen worden. Met een vleugje warme Britse humor worden belangrijke thema’s als kanker, vriendschap en liefdadigheid toch aangesneden en prachtig gepresenteerd. De kleine kantjes van mensen met de beste bedoelingen hebben hier ook hun plaats, zeker wanneer Chris zich lanceert in de glitter en glamour van Hollywood voor de promotie van de succesvolle kalender en ze daardoor even vergeet waar het allemaal mee begon. Het leven doet rare dingen met mensen en ook dat kan en mag in deze ‘Calendar Girls’ zonder opgestoken vingertje of vervelend gemoraliseer.

Filmclub Zottegem start luchtig, maar niettemin even kwaliteitsvol als altijd dit 52ste seizoen met ‘Calendar Girls’. En wie houdt van deze film over en voor mensen met een hart, kan alvast uitkijken naar de volgende film van regisseur Cole, die in 2005 voor de verandering jonge mensen voor de camera brengt in zijn ‘A lot like love’, over ware liefde op jonge leeftijd. ‘Calendar Girls’ is een hartverwarmende opener waar je ongetwijfeld heel veel kijklezier zal aan overhouden.