Officiële site
met trailer |
21 09 2004 Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking: |
Alejandro Inarritu
Guillermo Arriaga, A.G. Inarritu
Rodrigo Prieto
Gustavo Santaolalla
Stephen Mirrione
Sean Penn (Paul), Naomi Watts (Cristina), Benicio del Toro
(Jack),
Charlotte Gainsbourg (Mary), Melissa Leo (Marianne) Een voorproevertje in onze
fotogalerie! |
|
|
 |
‘21 Grams’ is de 2e langspeelfilm van de Mexicaanse regisseur
Alejandro González Iñárritu en schrijver Guillermo Arriaga die
door pers en publiek werden bejubeld voor hun veelgelauwerd
debuut ‘ Amores Perros’. Deze tweede samenwerking was meteen hun
eerste grote stap in de Amerikaanse filmindustrie. Onmiddellijk
herken je Iñárritu’s stijl. Net zoals bij ‘Amores Perros’ is ook
‘21 Grams’ gefilmd met een handcamera. Hierdoor wordt de hele
film een stuk persoonlijker en zit je als kijker gelijk vanaf
het begin genageld in de film.
Het zou doodzonde zijn om veel over de inhoud prijs te geven,
want het langzaam bijeenpuz- zelen van personages en relaties
behoort juist tot het spel dat de film met de kijkers speelt.
’21 Grams’ is, net zoals Amores Perros, niet chronologisch.
Aanvankelijk lijkt het alsof Iñárritu achterstevoren vertelt
zoals dat in ‘Memento’ het geval was. Maar de spongen tussen
heden, verleden en toekomst en de 3 hoofdpersonages zijn nog
grilliger. Toch zit er wel degelijk een ontzettend goede opbouw
in het verhaal. Doordat stukken weggelaten worden, krijgt het
verhaal stukje bij stukje vorm, via een mozaïek van
gefragmenteerde informatie die uitnodigt tot actief meebeleven
van de levenspuzzel van de personages : écht indrukwekkend ! Als
kijker zal je, bij het aansnijden van een nieuwe etappe in het
leven van de personages, vaak de scène terug moeten plaatsen in
de verhaallijn die je in je hoofd mee reconstrueert.
Knap hoe Iñárritu ondertussen de aandacht van de toeschouwer
vasthoudt door hem steeds net zoveel informatie te geven als
nodig is voor een goed begrip van de film.
Paul Rivers (Sean Penn), een wiskundige met een defect hart dat
aan vervanging toe is, weigert de hartewens in te willigen van
zijn vrouw (Charlotte Gainsbourg) die nog snel een kind van hem
wil voor hij binnenkort zal sterven. Hun levenspad wordt
gekruist door Jack (Benicio del Toro), een ex-misdadiger die na
zijn laatste gevangenisstraf religieus high is, en door de
cocaïnesnuivende Christina (Naomi Watts), een moeder van twee
dochters. Ze kampen allemaal met hun noodlot en worden
geconfronteerd met schuld, verlies, vergiffenis en uitkomst. Het
verhaal draait om een verschrikkelijke gebeurtenis die de levens
van de hoofdpersonen totaal verandert, hun toekomst op de
helling zet, hun geweten bevraagt en een ‘katharsis’ of ommekeer
bewerkt. Ook bij de kijker : Inarritu vindt dat je de
toeschouwer emotioneel moet raken om hem tot andere inzichten of
houdingen te brengen. Film moet ‘zin’ hebben, een menselijk
effect hebben, verandering teweeg brengen.
De structuur van de film is zodanig versplinterd dat hun
relaties pas gaandeweg in de film duidelijk worden. Het enige
wat we hier vertellen is dat Paul, Jack en Mary tot elkaar zijn
veroordeeld om geestelijk in het reine te komen. Maar het wrange
is dat ze die verlossing slechts ten koste van de anderen kunnen
vinden. Iñárritu toont zich een meesterlijke regisseur die Penn,
Watts en Del Toro tot grootse acteerprestaties weet te brengen.
Sean Penn (die niet alleen voor ‘Mystic River’ maar ook voor
deze rol een oscar had kunnen krijgen) zet een voor hem eerder
ongewoon personage op een ingehouden, subtiele manier neer.
Naomi Watts (eerder al te zien in Mullholland Drive),
generatiegenote en vriendin van Nicole Kidman, geeft op een
onthutsende manier gestalte aan een door verdriet overweldigde
moeder. De scène in het hospitaal waarin ze te horen krijgt wat
er precies gebeurd is, is van een ondraaglijke intensiteit.
Benicio del Torro (Traffic) kreeg voor zijn vertolking in deze
film een oscar in de categorie “beste mannelijke bijrol”.
Het groezelige, fletse kleurenschema, het uitmuntende
acteerwerk, de meesterlijke montage, de weigering om een moreel
oordeel over de personages te vellen, dit alles zorgt ervoor dat
'21 Grams' , een verhaal over rouw en berouw, over verwerking en
troost, een overrompelen-de impact heeft. Het wordt allemaal nog
pakkender als bij de aftiteling van de film blijkt dat Iñárritu
deze film heeft opgedragen aan zijn eigen vrouw omdat ze samen
hun zoontje, Luciano, kort na de geboorte hebben verloren. Een
aangrijpende film over rouw en verlies als onderdeel van een
persoonlijk verwerkingsproces.
Tenslotte nog een woordje uitleg over de titel : ‘21 Grams’
verwijst naar het geloof dat 21 gram het gewicht is dat een
menselijk lichaam verliest op het exacte moment dat iemand
sterft. En vermits dit typisch voor mensen, niet voor andere
wezens, probeerde ene dokter Duncan McDougall in Massachusetts
te bewijzen dat die 21 gram het gewicht van onze ziel zou zijn.
Een mooi vertrekpunt voor deze bijzondere film die precies de
ziel van mensen beeld van onze eigen ‘moderne’ maatschappij
waarin mensen onder druk soms wel eens het hoofd verliezen. Het
verhaal is wijs, ontroerend en universeel, een levensles gelijk.
De personages bewegen zich steevast op een slappe koord, de
vertolingen verpletterend knap en doorleefd. Een authentiek,
fijngevoelig, overrompelend werkstuk, een voltreffer van
formaat. Gedragen door uitnemende vertolkers : Naomi Watts, Sean
Penn en Benicio del Toro. Niet te missen! |
|
