.: 2005-2006  Deel 1 :.

‘Succes vult geen leven’

Zo is er Frankie (Clint Eastwood), een bokscoach op leeftijd met een eigen gymzaal en bijhorende filosofie: “Bescherm jezelf!” Hij heeft geleerd dat dromen je ergens kunnen brengen, maar dat je daarmee altijd het risico loopt uit te glijden op het kronkelige pad naar de top. Zijn vroegere protégé Scrap (Morgan Freeman) verloor een oog bij een bokswedstrijd, waarover Frankie zich nog steeds schuldig voelt. In een eerste reflex wil hij dan ook de overijverige kandidate die zich aandient in zijn gym niet coachen. Maggie (Hilary Swank) blijft echter volhouden en weet de oude man te overhalen haar de kneepjes van de sport bij te brengen. Toch blijft het knagen bij Frankie, alsof hij voorvoelt dat er geen happy end in dit verhaal zit. Hij worstelt met het noodlot en vecht met zijn gevoelens, die wortels hebben in een vaag verleden. In eenzame uren en gesprekken met zijn priester, wordt een tipje van de sluier over ’s mans leven en verleden opgelicht, maar heel ver geraken we niet. Dit is dan ook niet de zoveelste psychologiserende Hollywoodprent, maar een eigenzinnig verhaal van en over een eigenzinnig man. De stoere Eastwood uit vroegere films is ver weg. Zo zelfzeker als hij toen over kwam, zo hard twijfelt hij nu aan zichzelf en de wereld. Maar hij is geen slappeling en wanneer het erop aan komt zal hij uiteindelijk een belangrijke beslissing durven nemen, met de moed der wanhoop.
In contrast met Frankies twijfel staat Maggies doorzettingsvermogen. Afkomstig uit een arm blank milieu heeft ze er alles voor over om haar droom waar te maken. Hoewel ze eigenlijk al te oud is om nog aan de top van de bokswereld te geraken, haalt de mogelijkheidszin het op de werkelijkheidszin. Met Frankie aan het andere eind van de balans komen we inderdaad niet uit bij Rocky zoveel. De American Dream houdt hier geen stand, het lot weegt zwaarder dan alle initiatief, moed, durf en doorzettingsvermogen samen. De jonge en energieke Maggie leert echter de les dat je je daardoor niet mag laten overmannen. Dat je niet altijd zelf je eigen geschiedenis schrijft, wil niet zeggen dat je de pen dan maar moet laten uitdrogen. Dromen zijn belangrijk, want ze maken van het menselijke leven meer dan een eeuwige herhaling van hetzelfde. Ze leveren prachtige en inspirerende verhalen op.

Maar zoals er verhalen zijn over succes, zo moeten er ook verhalen zijn over mislukking. Million Dollar Baby zoekt een tussenweg, zonder compromissen te sluiten. Net zoals regisseur Eastwood al heel zijn carière lang weigert compromissen te sluiten. Als notoir jazzliefhebber volgt hij zijn eigen grillige ritme en filmt hij evenveel met zijn gevoel als met zijn verstand, met ruimte voor improvisatie en samenspel. Zo ontstond het verhaal voor deze film uit een bewerking van enkele kortverhalen van een boksmanager. Na decennia van hard werk heeft hij met zijn laatste films ook als regisseur de erkenning gekregen die hij verdient. Voor Swank komt de erkenning heel wat vroeger, maar het werd haar ook niet in de schoot geworpen. Ze is zelf afkomstig uit een arm milieu, maar heeft zichzelf bijgeschaafd en opgewerkt tot een dame met pit en klasse – zowel op de set als daarbuiten. Samen met Morgan Freeman zorgt dit trio voor een aangrijpende film, mooi en hard tegelijkertijd. Spelend tussen toenadering en respectvolle afstand, oud en jong, vader en dochter, leven en dood. Maar altijd menselijk, o zo menselijk.