Lees recensie >>>
Meer info |
18 10 2005 Regie:
Scenario:
Fotografie:
Montage:
Muziek:
Vertolking: |
Jean-Pierre Denis
Jean-Pierre Denis en Yvon Rouve
Benoît Dervaux
Marie-Hélène Dozo
Michel Portal
Olivier Gourmet, Marie-Josée Croze, Bertille Noel-Bruneau,
Marisa Borini, Yves Jacques |
|
|
‘Helende balsem’
 |
‘La Petite Chartreuse’ is één van die langverwachte pareltjes
waarin authentieke gevoelens en sociale thema’s mekaar wonderwel
vinden in een sobere, warme, oprechte film die je niet mag
missen : het wordt vast een indrukwekkende, verrijkende ervaring
: na deze film ga je weer huiswaarts met een zachte warmte in je
buik.Genieten en nagenieten, ‘in the mood’. Dit is een filmpje
dat je moeiteloos ‘inpakt’. De titel verwijst zijdelings naar
het natuurpark van de Haute-Savoie en naar de kloosterorde van
de Karthuizers die als monnik de gelofte van totaal stilzwijgen
in ere houden, maar vooral naar de kleine Eva, een meisje dat
stom gebleven is na een ongeval. Ook bij de revalidatie ontglipt
de moeder aan haar verantwoordelijkheid. De schuldbewuste
automobilist die het ongeval veroorzaakte groeit onverwacht
boven zichzelf uit en vervangt, door zijn nabijheid en
betrokkenheid, stilaan en ongewild de afwezige ouders, ook al is
hijzelf niet overtuigd van zijn rol als ‘vervanger’. De
zwijgzame boekenverkoper ontpopt zich tot een schitterend
verteller, een broodnodig anker : zijn verhalen maken voor het
meisje de oversteek mogelijk naar sociaal contact en menselijke
warmte. Overigens heeft hij al problemen genoeg om nu plots als
bruggenhoofd te dienen voor anderen, onbekenden bovendien. Maar
toeval en gevoelens kan je niet zomaar verdringen : genegenheid
en hulpvaardigheid compenseren soms het sociaal isolement
waarvoor verleden of heden verantwoordelijk zijn. De fragiele
maar levensnoodzakelijke band met de kleine Eva breekt evenwel
niet en is oorzaak van prachtige, ontroerende scènes.
Rond dit thema van de tweede kans bouwt regisseur Jean-Pierre
Denis een hartversterkend eigentijds sprookje voor volwassenen
dat je gemoed raakt en perspectieven opent op een positieve
levenshouding die verzuring uitsluit. ‘La Petite Chartreuse’ is
niet zomaar een deugddoend vitamientje : de film wordt gedragen
door uitmuntende vertolkingen die de authenticiteit van dit
boeiend en pakkend verhaal onvergetelijk maakt. Olivier Gourmet,
lievelingacteur in bijna alle films van de in Cannes gelauwerde
gebroeders Dardenne (La Promesse, Le Fils, Rosetta), glanst in
al zijn soberheid en zet een zeldzaam overtuigende ‘mens van
goede wil’ neer, met zijn grote en kleine kanten. Maar ook de
kleine Eva en haar omgeving stralen van authenticiteit in dit
spannend en emotierijk verhaal tussen eenzaamheid en
betrokkenheid, heden en verleden, woord en daad. Dit meeslepend
kleinood zal ongetwij-feld aanslaan : de film vertelt visueel
erg zinnige dingen over ons eigen leven, raakt de gevoelige
snaar en opent de ogen over onze onhandige contacten in tijden
van overroepen vaardigheden in dit vlak en vervlakkende
communicatiemiddelen. Twijfel dus niet : dit is één van de
mooiste en ontroerende films die je kan meebeleven. Want een
belevenis is het : om warm van te krijgen! ‘Innemend en heel
fris van toon : van de sprekende fotografie en camera tot de
‘jazzy score‘ van Michaël Portal. Alsof regisseur Denis kost wat
kost de poëtische ondertitel wou honoreren : ‘Een gedicht is een
schilderij dat spreekt’( F. Sartor, Film, TV + DVD/Cinemagie).
Zo is het ook met dit filmpareltje : niet te missen! |
|
