.: 2005-2006  Deel 1 :.

02-03 Deel    2 05-06 Deel 1 2 08-09 Deel 1 2  
03-04 Deel 1 2 06-07 Deel 1 2 09-10 Deel 1 2  
04-05 Deel 1 2 07-08 Deel 1 2

 

 

Lees recensie >>>

Officiële site
met trailer

29 11 2005

Regie:
Scenario:
Fotografie:
Montage:
Muziek:
Vertolking:

THE INTERPRETER USA 2005 128'

Sydney Pollack
Charles Randolph, Scott Frank en Steven Zillian
Darius Khondji
William Steinkamp
James Newton Howard en Mel Weston
Nicole Kidman (Sylvia), Sean Penn (Tobin), Catherine Keener (Dot), Jesper Christensen (Nils), Yvan Attal (Philippe), Earl Cameron (Zuwanie)

‘Tussen woord en daad’

Net zoals ‘The Manchurian Candidate’ (de oude van John Frankenheimer én de jongste versie van Jonathan Demme), ‘All the President’s Men’, ‘Missing’ (Costa-Gavras) en ‘Three Days of the Condor’ kan je ‘The Interpreter’ onderbrengen in het thriller-genre, Maar deze films zijn veel meer dan een genre-product : de aangekaarte onderwerpen, het belang van de locaties (voor het eerst mocht gefilmd worden binnen de gebouwen van de Verenigde Naties), de actualiteit van het gebeuren, de inzet van de plot, de karaktertekening van de personages en de kwaliteit van de vertolkers maken dat ‘The Interpreter’ een meer dan attractieve filmoefening is : deze boeiende puzzle ontplooit zich als het leven zelf en schetst de zoektocht van mensen op weg naar een voorlopige bestemming. Ze tasten hun omgeving af om met zichzelf in het reine te komen en over-levingskansen te vergroten. Toevalligheden werken hierbij als oriëntatiepunten en correcties op een onzeker pad. Internationale politiek is dan ook een bijzonder wankel terrein, want macht bepaalt er de agenda, met alle voordelen vandien. Vooral de economische zijn gegeerd. en dus is corruptie en machtsmisbruik ‘zonder aanziens des persoons’ niet veraf. Rechtblijven in dit kluwen van duistere tussenpersonen en geheime afspraken is een kunst , meestal ‘risky business’.

‘The Interpreter’ is de jongste film van de succesrijke cineast Sydney Pollack, maker van o.a. ‘This Property is condemned’, ‘They shoot Horses, don’t they?’, ‘The Way we were’, ‘Out of Africa’, ‘Bobby Deerfield’, ‘Absence of Malice’, ‘Sabrina’ en ‘Random Hearts’. Met zo’n palmares kan je al vuurwerk verwachten. Terecht, omdat bovendien de twee beste acteurs van hun generatie een gezicht geven aan spanning en gevoel en dit kat en muisspelletje op een universeel niveau tillen : Nicole Kidman, vertaalster van dienst bij de VN, luistert toevallig een samenzweringsgesprek af waarin afspraken voor de moord op een Afrikaans bezoekend president (bedoeld wordt : Robert Mugabe van Zimbabwe) onrust zaaien bij de veiligheids-diensten waarvan Sean Penn de verantwoordelijke is. Wantouwen en fascinatie zijn weder-zijds, intriges en pogingen tot open communicatie kruiden hun ontmoetingen, recente erva-ringen of herinneringen aan een gekwetst verleden verklaren hun aarzelende contacten. Met op de achtergrond de evoluties van drukdoende delegaties en ministers en presidenten die allemaal recht van spreken hebben maar dikwijls falen bij het aanwenden van financiële middelen die telkens ontoereikend blijken. Het media-circus dat hen als een bende raven omzwermt, staat symbool voor de hebberigheid van vele betrokkenen en trekt een rookgordijn op voor wat achter de schijnwerpers wél gebeurt : de ‘business as usual’ die machtsuitoefe-ning laat afhangen van duistere complotten, agenten in alle genres, lobbyisten, intriganten en medewerkers die als ‘pijlers’ fungeren van ‘mensen aan de macht.

Deze flitsende film ruimt evenwel plaats in voor zinnige bedenkingen over de levensomstan-digheden op het thuisfront of elders in de wereld : ‘Geweld mag niet het enige antwoord zijn op onrecht. Onze beschaving is duizenden jaren oud en toch gedragen we ons nog steeds als holbewoners. Er moet een betere weg zijn. Maar we zijn zo ongevoelig geworden voor het onrecht in deze wereld. Er zit eelt op onze ziel : zolang rampen niet in onze eigen tuin gebeuren, kan het ons weinig schelen. We gaan gewoon door met ons leven en praten over koetjes en kalfjes’ zegt Pollack. ‘The Interpreter’ vertelt een verhaal over verraderlijke woor-den, over stem hebben of niet op het internationaal forum , over verbergen of helen van kneuzingen en verlies, rouw, politiek, genegenheid en liefde. De actiescènes worden afgewisseld met verhelderende gespreksmomenten waarbij visualisering van woord en boodschap essentieel is : via ‘crosscutting’ en ‘panning’ worden de ontmoetingen en gebeurtenissen maximaal verlevendigd , wat het realiteitsgehalte, de zingeving en de betrok-kenheid ervan verhoogt. Tussen actie en overleg wil Sydney Pollack onze omgang met onrecht en genezing aankaarten. Dat verdiept de gebeurtenissen en verleent hen, dankzij de magistrale vertolkingen, een grandeur : onze waardigheid staat of valt immers met de humane durf van onze aangebrachte oplossingen, hoe onvolkomen ze ook zijn. En dat laatste is vast geen verontschuldiging voor de flaters, tekortkomingen en foute beslissingen die het reilen en zeilen in het internationaal verkeer kenmerken. Omdat mensen belangrijk zijn? Ook lokaal? Ook op sociaal en persoonlijk vlak? Principes en beslissingen, houdingen en verwachtingen, alles straalt op iedereen af. In micro of macroformaat, persoonlijk of familiaal, nationaal of internationaal, het maakt niets uit : een woord is een woord, het hart is de motor, geweld of diplomatie het middel. Hoelang nog? ‘The answer is blowing in the wind’ zei Bob Dylan. Maar we blijven wel collectief verantwoordelijk : als uitdager of slachtoffer, aanvaller of helper. Een bedenking die tot nadenken stemt.

Dat deze thriller van formaat ons niet loslaat, is te danken aan de filmische kracht en de stakke regie die het gebeuren verrassend boeiend houdt en visueel laat inwerken op het gemoed van de kijker, geprangd tussen actie en reflectie, tussen verontwaardiging en schijnbare onverschilligheid. ‘The Interpreter’ verovert meteen een plaats in de rij top-thrillers die spanning en realiteit verenigen met zingeving en bevraging en fictie sterker laten klinken dan werkelijkheid : een niet te onderschatten meerwaarde die de belangstellende kijker uitnodigt tot bezinning, binnen het genre en vooral daarbuiten. ‘The Interpreter’ is ongetwijfeld een bovenbeste film met een blijvende actualiteitswaarde, een aanrader van formaat.