Officiële site
met trailer |
14 02 2006
Regie:
Scenario:
Fotografie:
Montage:
Muziek:
Vertolking:
|
|
HISTORY OF VIOLENCE |
USA
Duitsland |
2005 |
96' |
David Croonenberg
Josh Olson, naar de ‘graphic novel’ van John Wagner & Vincent
Locke
Peter Suschitzky
Ronald Sanders
Howard Shore
Viggo Mortensen (Tom Stall/Joey Cusack), Ed Harris (Carl
Foggarty), Maria
Bello (Edie Stall), William Hurt (Richie Cusack), Ahston Holmes
(Jack
Stall), Stephen McHattie (Leland Jones)
|
|
|
Verleden achterhaalt het heden
 |
Tom Stall is een brave burger van een braaf stadje ergens in de
Midwest van de USA. Ver weg van de grote, boze wereld lijkt
Millbrook, Indiana zijn idyllische en onafhankelijke sfeer
rechtstreeks van de blanke pioniers uit het Western-verleden
overgeërfd te hebben, sherrif inclusief. Deze film zou geen
bestaansreden hebben mocht deze idylle niet doorprikt worden.
Dat gebeurt dan ook, en hoe. Op een avond, rond sluitingstijd,
duiken er plots twee onbekenden op in Stall’s diner. Ondanks de
vriendelijke bediening zijn de mannen tuk op een dessertje van
geweld. Deze bloeddorst komt hen duur te staan, want Tom weet
hen vliegensvlug te overmeesteren. De twee blijken gezochte
gangsters te zijn en Tom wordt gevierd als een held. Zelf is hij
daar niet zo enthousiast over, want hij heeft tenslotte twee
mannen neergeknald en dat lijkt hem niet echt iets om trots op
te zijn, laat staan om bejubeld voor te worden. Het geweld is
als een spook in de nacht zijn rustige en gelukkige leven
binnengeslopen en het laat hem niet meer los. Zijn vrouw Edie
ziet met lede ogen aan hoe de man van haar leven een kant
vertoont die zij nooit vermoed, laat staan herkend, had. Maar ze
blijft hem graag zien en staat zowel als advocate als als
echtgenote haar man terzijde in deze moeilijke tijden. Hun twee
kinderen gaan elk op hun eigen manier om met de nieuwe status
van hun superdaddy. Ook zij zien de keerzijde van het geweld dat
in hun leven binnensijpelde. Het verandert mensen, geeft macht
of ontneemt die, is walgelijk en fascinerend tegelijkertijd en
blijkt zowel een verleden mee te dragen als de toekomst te
besmetten.
Het is met al deze elementen dat de Canadese regisseur
Cronenberg en zijn medewerkers aan de slag zijn gegaan. Hij
kreeg behoorlijk wat geld om deze film te maken, maar dat druipt
er niet af. Hij investeerde het eerder in subtiliteit en liet
een aantal van zijn vaste medewerkers het beste van zichzelf
bovenhalen. Resultaat is een mooie fotografie kabbelend op een
statig ritme en meedrijvend op een mooi opgebouwde montage. De
decors zijn verzorgd en de klankband van Howard – Lord of the
Rings – Shore zorgt voor bijpassend geluidsbehang. De cast die
Cronenberg wist te strikken past perfect in dit plaatje: Viggo
Mortensen als stil water, Maria Bello als eeuwige schoonheid, Ed
Harris als duistere wraakgod. Pittig detail is dat heel de film
opgenomen werd in Canada, wat het herkenbaar Amerikaanse decor
een bevreemdend element meegeeft. Zo werkt uiteindelijk heel de
film. Net als bij heel wat Hitchcock-films wordt de gewone gang
van zaken plotseling en onverwacht doorbroken door de intrede
van vreemde gebeurtenissen of personages. De banaliteit wordt
open geschaafd, de wonde wordt genegeerd en ze begint te
etteren. Zwart en wit blijken niet meer zo helder gescheiden te
zijn, wat nu eens beangstigend, dan weer aantrekkelijk is. Het
geweld wordt niet geësthetiseerd, maar toont zijn ware gelaat.
Cronenberg is niet echt de man die de dingen opblinkt. Zijn
verleden ligt in films die dingen blootleggen, die willen
onthullen in plaats van ze met de mantel der kunst te bedekken.
Hij filosofeert met beelden, maar zoekt daarbij minder naar de
perfecte ideeënwereld dan wel naar de filosofie van de straat,
van de onderbuik van mens en wereld. Vreemde gedrochten en rare
snuiters bevolken traditioneel zijn universum. In deze film
blijft hij realistisch, maar buit hij de realiteit uit. Hij
wringt ze uit en wat blijkt, er komt bloed te voorschijn. De
mens en heel zijn geschiedenis is doorweven door bloedbanen. Het
idyllische begin van Amerika werd in het rood geschreven, ten
koste van velen. Gelukkig blijft dit interpretatie en wordt de
film zelf niet ontsiert door enige vorm van moralisering. A
History of Violence is eerst en vooral het verhaal van een gezin
dat probeert te weerstaan aan allerlei middelpuntvliedende
krachten. De liefde krijgt een schone lei en alles lijkt
perfect, maar ook in Eden was er de verleiding. Overgave aan de
verleiding brengt kennis, macht en genot, maar ook onwetendheid,
geweld en angst. Uit een duister verleden komt de mens voort. En
dat verleden blijft hem achtervolgen, ook al probeert hij beter
te doen en te zijn. Maar het blijft nobel om het te proberen.
|
|
 |
|
