
Officiële site
met trailer |
14 03 2006 Regie:
Scenario:
Fotografie:
Montage:
Vertolking: |
|
MATCH POINT |
Groot-Brittannië |
2005 |
124' |
Woody Allen
Woody Allen
Remi Adefarasin
Alisa Lepselter
Scarlett Johansson (Nola Rice), Jonathan Rhys-Meyers (Chris
Wilton), Emily
Mortimer (Chloe Hewett Wilton), Matthew Goode (Tom Hewett),
Brian Cox
(Alec Hewett)
|
|
|
Een fatale passie?
 |
Woody Allen is ondertussen 70 geworden en is met Match Point toe
aan zijn, jawel, 36e prent. Dat is al een behoorlijk aantal. En
hoewel niet al deze films even sterk zijn, is de man duidelijk
de feeling met het medium nog niet kwijt. Normaliter is Allen
honkvast in New York, geschreven met de n van neurose. Zijn
voortdurende en genadeloze zelfanalyse, waarin hij dan ook maar
meteen zijn partners betrekt, vormen de basis voor heel wat van
zijn films. Hij was het die de onvergetelijke uitspraak deed:
‘Ik zou nooit bij een vereniging gaan die mij als één van haar
leden zou willen.’ Toch voelt Allen zich duidelijk nog fit
genoeg om zijn gebruikelijke habitat te verlaten en zijn tenten
op te stellen in Londen. Het acteren laat hij deze keer ook over
aan anderen. Dat geeft een bijzonder frisse en nieuwe wending
aan zijn carrière als filmmaker met als resultaat een film die
mag gezien worden.
De titel Match Point wekt wat vreemde verwachtingen. Gaat het om
een film over sport, meer bepaald tennis? Kan dat goede cinema
opleveren? Deze keer wel, want Allen gebruikt de tenniswereld en
een aantal elementen die wel vaker met deze wereld geassocieerd
worden, om een eigenzinnig en spannend verhaal te brengen. We
volgen Chris Wilton, een ex-tennisster van eenvoudige Ierse
komaf, die zich toelegt op tennislessen voor de meer gegoede
klasse. Daarmee hoopt hij enkele sporten hoger te geraken op de
sociale ladder. Randanimatie als het lezen van Dostojevski’s
Schuld en Boete en het bekijken van theater en opera neemt hij
er met plezier bij, om op niveau te kunnen converseren met de
elite van de Britse cultuur. Zijn infiltratie lukt wonderwel en
hij versiert de niet onaardige dochter van een stinkend rijke
makelaar. Maar hoezeer hij de situatie ook lijkt te sturen, er
is één element dat aan zijn greep ontsnapt: zijn gevoelens voor
de Amerikaanse actrice Nola Rice, die in dezelfde familie is
terechtgekomen. En daar zit de clue van het verhaal: het toeval
heb je niet onder controle. Metafoor daarvoor is het tennisspel,
waarbij een balletje dat, de rand van het net rakend, net wel of
net niet over het net rolt en beslist over winst of verlies.
De spanning die Allen weet op te bouwen doorheen het verloop van
de film, lijkt op het in slow motion volgen van dit balletje, om
te zien waar het zal terechtkomen. De film begint als een
doorsnee brave Britse film, maar de suspens sijpelt
druppelsgewijs binnen, totdat je uiteindelijk op het puntje van
je stoel zit zonder goed te beseffen hoe je daar bent
terechtgekomen. Humor is zeker nog aanwezig, anders zou het geen
Woody Allen zijn, maar die humor krijgt uiteindelijk wel een
zeer donkere ondertoon. Schuld en boete zijn ook in dit verhaal
centrale gegevens en blijken even complex als willekeurig. De
combinatie van oppervlakkigheid en diepgang wordt op
opmerkelijke wijze vertolkt door de hoofdacteurs. Jonathan Rhys
Meyers (van o.a. Velvet Goldmine en The Emperor’s Wife) toont
nog maar eens aan dat hij één van de grootste acteurs van zijn
generatie is. Hij speelt zijn spel nu eens met kracht, dan weer
met subtiliteit, afhankelijk van de tegenspeler(s). Scarlet
Johansson (Girl with a Pearl Earring, Lost in Translation)
kruipt in de huid van de onvervalste Femme Fatale die de heldere
plannen van Chris danig vertroebelt. Deze twee personages zorgen
voor de diepgang en meerwaarde van het verhaal, terwijl de
andere personages een knap beeld ophangen van de Engelse High
Society die zich een flat aan de oevers van de Thames of een
buitenhuis van kasteelformaat in de Cotswolds kan veroorloven.
Hoe het dubbeltje rollen kan of welke kant het toeval kiest,
gaan we niet verklappen. Maar we kunnen wel meegeven dat u geen
sportliefhebber hoeft te zijn om deze spannende film over passie
en gearrangeerd huwelijk uitstekend te vinden. Een absolute
aanrader!
|
|
 |
|