Lees recensie >>>
Officiële site
met trailer |
11 09 2007 Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking: |
Suzanne Bier
Suzanne Bier & Anders Thomas Jensen
Stine Hein, Ole kragh-Jacobsen, Morton Soborg, Otto Stenov
Johan Söderqvist
Pernille Bech Christensen & Morten Höjbjerg
Mads Mikkelsen (Jakob), Sidse Babett Knudsen (Helene), Stine
Fischer Christensen (Anna), Mona Malm (Famor), Christian Tafdrup
(Christian)
|
|
‘Een boeiend strategospel’ |
Een receptie? Om te toasten, te kijken naar mensen of door te
bomen over de dingen des levens? Geluksbeleving is daarbij één
van de centrale thema’s. Maar hoe we daartoe komen, pakt voor
ieder van ons verschillend uit en is veelal bepaald door toeval.
Alhoewel. We geloven graag dat we ons leven zelf kunnen sturen.
Maar meester over eigen lot is niemand ooit volledig. Velen
worden door het leven gezegend, anderen diep beproefd. Soms
volstaat één feit om een levensloop totaal van richting te
veranderen, mensen te katapulteren op een onvermoed parcours. En
dat maakt ook films boeiend. Vooral de herkenbare reacties op
ingrijpende veranderingen die onverwachte gedragspatronen aan de
oppervlakte brengen en vaste opvattingen doorkruisen. Al is het
verleden hierbij vaak de onderliggende rode draad die, in
crisismomenten, een houvast biedt en, ongewild, fungeert als
verklaring. ‘After the Wedding’ laat de verborgen gevoelens
opborrelen, o.a. van een toevallige gast die amper betrokken
lijkt bij een huwelijksfeest waarop hij plots wordt uitgenodigd
: levensdraden liggen soms nauw verweven in de kleurvariatie van
het tapijt waarop we staan.
Susanne Bier, de enige vrouwelijke Dogma-regisseur, verraste al
met ‘Open Hearts’ en ‘Brothers’. Ze munt uit in realistische
relatieschetsen die het innerlijke van de betrokkenen
blootleggen. Deze vrouwelijke regisseur is meer geïnteresseerd
in emoties en eigentijdse relaties dan in Lars von Triers
‘Dogma-verplichtingen’ die toevoeging van muziek, kostuums,
extra belichting verbieden in naam van ‘een nieuwe, zuivere
cinema’. Susanne Bier verkiest menselijke situaties optimaal in
beeld te zetten, zonder franje maar haarfijn. Haar frisse,
morele instelling die bedrog en hypocrisie ontrafelt en afwijst,
draait rond bezieling, warmte en authenticiteit, integriteit en
wat onze economische maatschappij daarvan nog intact laat. Of
hoe menselijke waarden door geldgewin aangetast raken. Haar
prangende beelden verhogen de intensiteit van dit emotioneel
drama over liefde, engagement, zelfzucht, keuzes, verstilde
emoties. Een knap staaltje cinema over het leven zoals het is in
een film die iedereen zal boeien.
In ‘After the Wedding’ wordt de hoofdpersoon, werkzaam in India,
onverwacht tot een confrontatie met het thuisfront gedwongen.
Dat zijn terugkeer niet zomaar een ontspannen intermezzo wordt,
laat zich raden. De ontmoetingen, beroeps en privé, doorkruisen
bedoelingen en verwachtingen die wortelen in een recent verleden
dat sporen heeft nagelaten. Zowel bij de ontwikkelingswerker als
bij de mecenas en hun omgeving. Net zoals in Vinterberg’s ‘Festen’
vallen maskers af, culmineren verzonken herinneringen in
verhelderende confrontaties tussen rijk en arm, India en
Denemarken, verleden en heden. Susanne Bier stelt vragen,
ontroert en laat de kijker deelnemen aan het herkenbaar gebeuren
van menselijke onvolkomenheid.
Mads Mikkelsen (Jakob) en zijn tegenspelers ‘zijn’ hun personage
: ze vertolken intens en met ongeziene natuurlijkheid houdingen
en reacties van personages op een kruispunt van hun leven. Met
haar handcamera als speurend oog belicht deze fijngevoelige
regisseur magistraal motieven, bedenkingen en situaties die nu
eens tot vluchtheuvel dan weer als toetsteen dienen. ‘After the
Wedding’ groeit zo uit tot superieure, herkenbare cinema met oog
voor lief en leed. Wie wat meer wil van een film dan ‘soap’, mag
deze film niet missen, want hij is het beste bewijs dat film een
venster is op eigentijdse situaties die er toe doen, privé én
sociaal. Deze film biedt geen goedkoop gedoe, maar een boeiend
stratego-spel dat onvermoede kantjes reveleert, toevallig of
niet. Susanne Bier peilt naar achterliggende patronen,
betekenissen, motieven en mentaliteiten en levert weer een erg
sterke film af, een intrigerend steekspel, filmisch en menselijk.
‘After the Wedding’ laat de kijker een boeiende overtocht
beleven naar ‘de andere’, in onszelf en in anderen. Het is een
echte aanrader die stof biedt tot nakaarten, een pakkende,
fascinerende filmervaring, een Oscarnominatie overwaard. |
 |
|
