Lees recensie >>>
Officiële site
met trailer |
08 01 2008 Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking: |
Miel van Hogenbempt
Pierre De Clercq & Jean-Claude Van Rijckeghem
Frank van den Eeden
Erik de Jong & Spinvis
Ludo Troch
Jan Decleir (Leopold), Wim opbrouck (Julien), Maria Popistasu (Alina),
Manuela Servais (Anne-Marie), Bert Haelvoet (Maarten) |
|
‘Warmte van elders’? |
Sinds jaren sprokkelt Filmclub Zottegem voor alle filmliefhebbers
‘kleine, fijne filmparels’ die je verstillen en ontroeren, je
verzoenen met mensen en omstandigheden en vooral een warme
karakter-schets afleveren van mensen onderweg. Wil u wat bekomen
van al het feestgedruis en heeft u zin in een genoeglijke,
genietbare, op en top hartverwarmende film ? Over mensen bij ons
? Op zoek naar dat sprankeltje meer dat tevreden stemt en alle
verzuring oplost in een lach en een traan ? Haast je dan om ‘MAN
ZOEKT VROUW’ mee te beleven : een klasse apart. Bovendien een
Vlaamse film die je zal raken : zowel qua thematiek, tijdsbeeld,
gevoeligheid, acteerprestaties, herkenbaarheid, dialogen,
structuur, karakters, tonaliteit, sociale achtergrond,
genrevermenging en hedendaagse verwijzingen die ons aller
mentaliteit bevragen.
Jan Decleir die, terecht, in Amerika, de ‘Robert De Niro van
Europa’ wordt genoemd, speelt de pannen van het dak, geflankeerd
door een even exuberante Wim Opbrouck wiens spelersinstinct even
feilloos en geschakeerd is als zijn kompaan. En vermits de ‘rol
van de vrouw’ bepalend is voor de authenticiteit van het
filmgeheel, weet dat de bij ons nog onbekende Roemeense actrice
Maria Popistasu schitterend partij geeft aan het mannelijk duo
dat alle registers opentrekt om haar als ‘prima donna’ te
evenaren. Wedden dat u, na de filmvertoning, glimt van genoegen
? De Vlaamse film huldigt wel geen revolutionaire filmtaal, maar
het is een grote verdienste als de camera in dienst staat van
een eerbaar doel : mensen ontroeren en doen glimlachen, ondanks
alles en op niveau. Allicht is dit één van de sleutels waarmee
de Vlaamse film stilaan succesrijk wordt in binnen- en
buitenland en overal in de prijzen valt. Of hoe kleine cinema
groot kan zijn : in al zijn menselijkheid.
Wat de Europese films zo boeiend maakt is hun bijwijlen knap
getekend portret van herkenbare, typische mensen en situaties in
een ietwat bekende context. Ook in Vlaanderen wisselt de
‘moderne’ look van onze films af met een meer traditionele
tekening van personages en hun bekommernissen. Dat levert
regelmatig kleine, menselijke, tragi-komische films op die
aantrekkelijk zijn in hun ‘couleur locale’ : ze raken de kijker
door hun puntige schets van een sociale situatie die mensen
conditioneert in houding en reacties.
Net zoals in ‘About Schmidt’ (glansrol van Jack Nicholson)
vertelt regisseur Miel van Hogenbemt, pittig en beheerst, het
wedervaren van de gepensioneerde weduwnaar Leopold, (een
magistrale Jan Decleir, evenknie van J.N.) op zoek naar een
huishoudelijke hulp, zoniet een zusterziel om zijn ‘oude dag’
warmte te geven. Buur Julien (een overbezorgde en ietwat
schitterend - opdringerige Wim Opbrouck ), tracht zijn vriend in
beweging te brengen, het volle leven tegemoet. Zijn de pogingen
lofwaardig, het resultaat is niet altijd positief. De
‘contact’-advertenties krijgen, in het filmverhaal, plots een
concrete invulling die niet met de verwachtingen van personages
en publiek strookt. Meteen is de toon gezet voor een milde
satire op mens en maatschappij zoals we die vandaag zelf
beleven.
De zoektocht naar een nieuw geluk is aanleiding voor ‘ups and
downs’, zelfspot, ironie en sociale bewogenheid. De nood om
vereenzaming weg te vlakken door enig warmmenselijk contact is
een rode draad die al door velen is gesponnen, zelden met succes
bekroond. Zoals in elk komisch duo draait het gebeuren anders
uit dan verwacht en blijkt de ‘aangever’, in feite, ‘ontvanger’
te zijn, de komiek een tragische figuur. Met alle onvoorziene
wendingen in lot en fortuin als ingrediënt, ontwikkelt deze ‘Man
zoekt vrouw’ een prettig gestoord verhaal dat zowel
psychologisch als narratief gensters slaat en ruimte laat voor
ongekunstelde, authentieke emoties.
‘Man zoekt Vrouw’ tekent een gevoelig portret van mensen
onderweg, vol aarzelingen, goede bedoelingen en onzekerheid in
benadering en afronding van toevallige relaties die, gaandeweg,
essentieel worden. De overtuigend sobere, ongecompliceerde
acteurs bouwen dit hartelijk beeldverhaal uit tot een
aandoenlijke ontmoeting met mensen vol hoop op warmte,
geborgenheid en steun die ze, met de schroom van de ‘underdog’,
nauwelijks ‘liefde’ durven noemen. Dit perspectief lijkt voor
hen ‘onmogelijk’. Hun stunteligheid in benadering en contact
werkt ontwapenend en blijkt herkenbaar tot en met. Achter de
humor schuilt een onuitspreekbaar verdriet en een intens
verlangen naar gezelschap, tot de avond komt. Met stijl en
authentiek invoelingsvermogen schetst de regisseur een
onvergetelijk portret van mensen van bij ons. In Vlaanderen
betekent dit bovendien dat een goede scheut humor de
onzekerheden van ietwat oudere mensen op de juiste warmte brengt
om hun leven een positieve doorstart te geven. ‘Man zoekt Vrouw’
is meer dan zomaar een ‘feel good’ movie’ of banale
tragi-komedie : het is een knaller van formaat, een pareltje van
komische ‘timing’, vol warme, solidaire gloed met mensen uit
onze eigen omgeving. De uitzonderlijke acteursprestaties maken
er een festijn van voor oog en hart : een innig - plezierige
ontmoeting, een ontroerend moment dat je niet meer vergeet. Niet
te missen !
|
|
