Lees recensie >>>
Officiële site
met trailer |
09 09 2008
Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:
|
Fatih Akin
Fatih Akin
Rainer Klausmann
Shantel
Andrew Bird
Raki Davrak (Nejat), Nursel Köse (Yeter), Hanna Schygulla
(Suzanne), Tungel Kurtiz (Ali), Nurgül Yesilcay (Ayten)
|
|
Zoektocht naar menselijke warmte |
Prijs beste scenario Filmfestival van Cannes;
Publieksprijs Filmfestival Gent.
‘Auf der anderen Seite’ is de nieuwe film van de Duits-Turkse
cineast Fatih Akin. Hij is het middenstuk van een drieluik over
liefde (zijn vorige film ‘Gegen die Wand’), dood (deze film) en
kwaad (het volgend project).
In ‘Auf der anderen Seite’ worden twee culturen (de Duitse en de
Turkse) en zes mensenlevens op een sublieme wijze door elkaar
geweven. Driemaal staat de relatie tussen een ouder en een kind
centraal. Vader Ali, van Turkse afkomst, heeft al lang zijn
draai gevonden in Duitsland maar kan niet aanvaarden dat hij een
dagje ouder wordt. Hij wil dan ook de liefde kopen van de Turkse
prostituee Yeter die haar dochter Ayten uit het oog is verloren.
Ali’s zoon Nejat, een universiteitsprof Duitse literatuur, gaat
op zoek naar haar in Istanbul waar hij een Turks-Duitse
boekhandel koopt. Ayten, een linkse activiste aangesloten bij
het Koerdische verzet, ontvlucht ondertussen Turkije en speurt
in Bremen de schoenwinkels af op zoek naar haar moeder die haar
verteld had dat zij schoenen verkoopt. Ayten wordt er verliefd
op Charlotte. Wanneer zij uitgewezen wordt en in Turkije in de
cel belandt, reist Charlotte haar achterna, zeer tegen de zin
van haar moeder Suzanne die vindt dat zij haar leven vergooit.
De zes personages zoeken dus allemaal naar iemand die bij hen
hoort maar die hen, om welke reden dan ook, telkens ontglipt.
Een van de redenen is de dood die, hoewel aangekondigd, toch
telkens onverwacht toeslaat.
De titel ‘Auf der anderen Seite’ kan op verschillende manieren
geïnterpreteerd worden. Om te beginnen is er het geografisch
gebeuren : het reizen tussen Duitsland en Turkije. Voortdurend
zijn de personages in beweging tussen de twee landen. De titel
verwijst ook naar het anders zijn van die twee staten. “Aan de
andere kant” is er een andere beschaving, wat aanleiding geeft
tot allerlei tegenstellingen en conflicten. En natuurlijk is er
de dood als de definitieve “andere kant” die de hereniging van
de personages in de weg staat. De andere is ook diegene bij wie
je hoort in het gezin of in de samenleving maar met wie
harmonisch samenleven soms erg moeilijk is. Je hoopt hem/haar
lief te hebben, te troosten of te helpen maar vaak staan
vooroordelen in de weg waardoor liefde kan ontaarden in haat.
Die negatieve gevoelens kunnen door vergevings-gezindheid en
verzoening overstegen worden, zodat je toch aan de andere kant
belandt.
Zo hard en meedogenloos ‘Gegen die Wand’ was, zo zacht en
groothartig is ‘Auf der anderen Seite’. Hoewel de twee films
thematisch veel gemeenschappelijk hebben, koos de regisseur nu
voor een totaal andere aanpak : minder muziek, meer personages,
een andere cinematografische stijl, meer rust en niet die
hectische camera. ‘Auf der anderen Seite’ is een pakkend en
meesterlijk verteld drama, doordrongen van een universeel
humanisme.
|
|
