.: 2008-2009 Deel 1 :.

02-03 Deel    2 05-06 Deel 1 2 08-09 Deel 1 2  
03-04 Deel 1 2 06-07 Deel 1 2 09-10 Deel 1 2  
04-05 Deel 1 2 07-08 Deel 1 2

 

 

Lees recensie >>

Site
met trailer
30 09 2008


Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:

La sconosciuta Italië
Frankrijk
2006 118'

Giuseppe Tornatore
Giuseppe Tornatore
Fabio Zamarion
Ennio Morricone
Massimo Quaglia
Ksenya Rapaport (Irena), Michele Placido (Muffa), Claudia Gerini (Valeria), Clara Dossena (Tea), Alessandro Haber (portier)



Onbekend is onbemind : sfeerrijke ontrafeling van een mensenleven.
Winnaar publieksprijs European Film Awards.

In zijn wereldsucces ‘Cinema Paradiso’ (1990) en in het mooie ‘Malena’ (2000) keek de Italiaanse regisseur Giuseppe Tornatore met een weemoedige blik naar een brok geromantiseerd verleden. In ‘La Sconosciuta’ (‘de Onbekende’) daarentegen snijdt hij, helder, indringend en heel realistisch, menselijke problemen aan die onze soms grimmige wereld bepalen. Het rijke Europa wordt immers geconfronteerd met een instroom van migranten en vluchtelingen, op zoek naar een straaltje geluk en een waterkans op een betere toekomst. De ontheemde nieuwkomers willen, met alle middelen, een plaatsje veroveren onder de welvaartszon. Maar vermits onbekend ook onbemind betekent, is dit geen makkelijk opzet.
De jonge Oekraďnische Irina heeft zo haar redenen om een nieuw leven trachten uit te bouwen : ze heeft een verleden dat best niet aan de oppervlakte komt en wortelt in opportunistische mensenhandel en criminaliteit. Ver van huis hoopt ze haar kans op een nieuwe toekomst te verzilveren, economisch én sociaal. De weg naar onafhankelijkheid en zelfsturing loopt via kinderoppas. Maar niets is wat het lijkt, niets is toevallig: er zijn dus ook achterliggende redenen waarom deze intrigerende film boeit en beklijft. In ‘La Sconosciuta’ haalt het verleden de nieuwe toekomst in. Via pakkende flashbacks onthult Tornatore geleidelijk het waarom van een kinderobsessie, ontstaan in een minder glorieus verleden. ‘Gebroken mensen’ dragen een mysterie dat schijn en werkelijkheid tussentijds onderuit kan halen. Of, hoe en wanneer, is niet meteen te voorzien: het verleden conditioneert soms ingrijpend gedragingen en handelingen van ogenschijnlijk zonnige mensen.
Klasbak Giuseppe Tornatore weet, door een uitgekiende montage, een Hitcockiaanse ‘touch’ te verlenen aan de sfeerrijke ontrafeling van een mensenleven. Zijn treffende visuele aanpak wordt suggestief ondersteund door een uiterst verzorgde soundtrack van de hand van meester Ennio Morricone in topvorm. De plotwendingen zijn onvoorspelbaar, maar monden uit in een verhaal dat bol staat van actuele verwijzingen. De gebeurtenissen ontwikkelen zich schijnbaar volgens een puzzelstructuur die zich geleidelijk aan oplost in een glasheldere verhaallijn die de emoties van de toeschouwer in de ban houden en bevragen. Cineast Tornatore peilt onomwonden naar pijnpunten van een Europese maatschappij die geld verkiest boven solidaire ontwikkelingskansen. Dat mensen op de hort hierbij gevaar lopen schijnt overheden niet te deren: de jungle ligt buiten hun knusse burelen. Enkel schandalen, mediagekleurde manifestaties of spectaculaire protestacties halen het nieuws.
Filmisch, sociaal én menselijk gesproken werpt Tornatore’s jongste weer hoge ogen: met 5 Donatello-Awards staat de waardering van kritiek én publiek weer op scherp: ‘La Sconosciuta’ is immers een ijzersterk verhaal dat bol staat van actuele verwijzingen. De film spreekt onverbloemd authentieke gevoelens aan die iedereen herkent. Op geen enkel moment laat de toeschouwer de personages los: hij gaat volledig op in hun ervaringen en emoties omdat de onderliggende sociale kritiek ook hun gevoelens raakt. De Russische actrice, Kseniya Rappoport, is een revelatie. Bovendien is en blijft Italië herkenbaar tot in zijn onderste lagen en zijn alle verhalen alsook verleden en heden onderling verbonden, zelfs Europees gelinkt en verklaarbaar. Je moet alleen het netwerk blootleggen. Tornatore toont zich opnieuw een meester in de filmvertelkunst, zet de kijker regelmatig op het verkeerde been en bespeelt, handig en geďnspireerd, de tegenstrijdige verwachtingspatronen van personages en toeschouwers. Dat maakt van ‘La Sconosciuta’ een uitmuntende, sociale thriller van een zeldzaam niveau. Een meeslepende film, zoveel is zeker. Een intrigerende revelatie.