
Lees recensie >>
Site
met trailer |
30 09 2008
Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:
|
Giuseppe Tornatore
Giuseppe Tornatore
Fabio Zamarion
Ennio Morricone
Massimo Quaglia
Ksenya Rapaport (Irena), Michele Placido (Muffa), Claudia Gerini
(Valeria), Clara Dossena (Tea), Alessandro Haber (portier)
|
|

Onbekend is onbemind : sfeerrijke ontrafeling van een
mensenleven. |
Winnaar publieksprijs European Film Awards.
In zijn wereldsucces ‘Cinema Paradiso’ (1990) en in het mooie ‘Malena’
(2000) keek de Italiaanse regisseur Giuseppe Tornatore met een
weemoedige blik naar een brok geromantiseerd verleden. In ‘La
Sconosciuta’ (‘de Onbekende’) daarentegen snijdt hij, helder,
indringend en heel realistisch, menselijke problemen aan die
onze soms grimmige wereld bepalen. Het rijke Europa wordt immers
geconfronteerd met een instroom van migranten en vluchtelingen,
op zoek naar een straaltje geluk en een waterkans op een betere
toekomst. De ontheemde nieuwkomers willen, met alle middelen,
een plaatsje veroveren onder de welvaartszon. Maar vermits
onbekend ook onbemind betekent, is dit geen makkelijk opzet.
De jonge Oekraďnische Irina heeft zo haar redenen om een nieuw
leven trachten uit te bouwen : ze heeft een verleden dat best
niet aan de oppervlakte komt en wortelt in opportunistische
mensenhandel en criminaliteit. Ver van huis hoopt ze haar kans
op een nieuwe toekomst te verzilveren, economisch én sociaal. De
weg naar onafhankelijkheid en zelfsturing loopt via kinderoppas.
Maar niets is wat het lijkt, niets is toevallig: er zijn dus ook
achterliggende redenen waarom deze intrigerende film boeit en
beklijft. In ‘La Sconosciuta’ haalt het verleden de nieuwe
toekomst in. Via pakkende flashbacks onthult Tornatore
geleidelijk het waarom van een kinderobsessie, ontstaan in een
minder glorieus verleden. ‘Gebroken mensen’ dragen een mysterie
dat schijn en werkelijkheid tussentijds onderuit kan halen. Of,
hoe en wanneer, is niet meteen te voorzien: het verleden
conditioneert soms ingrijpend gedragingen en handelingen van
ogenschijnlijk zonnige mensen.
Klasbak Giuseppe Tornatore weet, door een uitgekiende montage,
een Hitcockiaanse ‘touch’ te verlenen aan de sfeerrijke
ontrafeling van een mensenleven. Zijn treffende visuele aanpak
wordt suggestief ondersteund door een uiterst verzorgde
soundtrack van de hand van meester Ennio Morricone in topvorm.
De plotwendingen zijn onvoorspelbaar, maar monden uit in een
verhaal dat bol staat van actuele verwijzingen. De
gebeurtenissen ontwikkelen zich schijnbaar volgens een
puzzelstructuur die zich geleidelijk aan oplost in een
glasheldere verhaallijn die de emoties van de toeschouwer in de
ban houden en bevragen. Cineast Tornatore peilt onomwonden naar
pijnpunten van een Europese maatschappij die geld verkiest boven
solidaire ontwikkelingskansen. Dat mensen op de hort hierbij
gevaar lopen schijnt overheden niet te deren: de jungle ligt
buiten hun knusse burelen. Enkel schandalen, mediagekleurde
manifestaties of spectaculaire protestacties halen het nieuws.
Filmisch, sociaal én menselijk gesproken werpt Tornatore’s
jongste weer hoge ogen: met 5 Donatello-Awards staat de
waardering van kritiek én publiek weer op scherp: ‘La
Sconosciuta’ is immers een ijzersterk verhaal dat bol staat van
actuele verwijzingen. De film spreekt onverbloemd authentieke
gevoelens aan die iedereen herkent. Op geen enkel moment laat de
toeschouwer de personages los: hij gaat volledig op in hun
ervaringen en emoties omdat de onderliggende sociale kritiek ook
hun gevoelens raakt. De Russische actrice, Kseniya Rappoport, is
een revelatie. Bovendien is en blijft Italië herkenbaar tot in
zijn onderste lagen en zijn alle verhalen alsook verleden en
heden onderling verbonden, zelfs Europees gelinkt en
verklaarbaar. Je moet alleen het netwerk blootleggen. Tornatore
toont zich opnieuw een meester in de filmvertelkunst, zet de
kijker regelmatig op het verkeerde been en bespeelt, handig en
geďnspireerd, de tegenstrijdige verwachtingspatronen van
personages en toeschouwers. Dat maakt van ‘La Sconosciuta’ een
uitmuntende, sociale thriller van een zeldzaam niveau. Een
meeslepende film, zoveel is zeker. Een intrigerende revelatie.
|
|