Lees recensie >>>
"A letter we received" |
14 10 2008
Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:
|
Ken Loach
Paul Laverty
Nigel Willoughby
George Fenton
Jonathan Morris
Kierston Wareing (Angie), Juliet Ellis (Rose), Leslaw Zurek (Karol),
Joe Siffleet (Jamie), Colin Coughlin (Geoff)
|
|
Tussen hamer en aambeeld? |
Prijs voor het beste scenario filmfestival van Venetië.
Filmregisseur Ken Loach is, sinds meer dan 40 jaar, de
vertegenwoordiger van het Britse sociaal-realisme dat de
eigentijdse maatschappij indringend bevraagd op zijn zogenaamde
meerwaarde. Dat die duidelijk economisch blijkt te zijn ten
nadele van sociaal minder sterk gewapende burgers is een doorn
in het oog van solidaire mensen die hunkeren naar een minimum
aan waardigheid en recht-vaardigheid, ook vandaag.
Ken Loach behoort evenwel niet tot het simplistisch verbond: van
enige zwart-wit tekening is bij hem geen sprake. Via zijn
observatie van zijn dagelijkse omgeving schetst hij indringend
het wedervaren van ‘mensen onderweg’, vol hoop op een verbeterde
toekomst. Zonder kunstgrepen en met veel zorg voor de
authenticiteit van jonge mensen, die in hun leven van alledag
geconditioneerd worden door de eisen van de ‘arbeidsmarkt’,
volgt hij de sympathieke, energieke Angie die, onder druk van de
omstandigheden, evolueert van ‘uitgebuite’ naar ‘uitbuitster’.
Haar ‘economische’ uitvluchten excuseren geenszins haar daden.
‘It’s a free World’ schetst, met invoelen en sympathie, de
evolutie van een ondernemende jonge vrouw, gekneusd door een
wereld die medemenselijkheid belachelijk vindt en enkel oog
heeft voor de vooruitgang van enkelen ten koste van anderen. Of
dit voorbeeld overal navolging verdient, is maar de vraag. De
realiteit is, zo blijkt, prioritair economisch, dus bikkelhard.
Een strijd tussen ‘beschaafde bezitters’ op de rug van
onderbetaalde arbeid. Legaal of illegaal. In naam van de
‘productie van goederen’ betalen mensen nu het gelag. Toch wel
de omgekeerde wereld, niet? Tot we door de galopperende
globalisatie zélf met de gebakken peren zitten en het statuut
van ‘nieuwe gastarbeider’ ons morgen zelf lonkt.
Ken Loach legt de vinger op een sociale realiteit die overal
‘geldt’. Hij doet het met filmische flair in een boeiende
verhaalconstructie waarin de tegenstelling tussen de vrouwelijke
hoofdrollen ontstaat uit bedrijfsbeslissingen die zij nemen, al
dan niet met minder of meer scrupules ten aanzien van hun
werknemers. Dit realistisch portret van jonge mensen in
werksituaties van vandaag heeft de ontegensprekelijke verdienste
om, zonder belerend of vermoeiend te doen, de onmiddellijke
toekomst van jongeren met treffende taferelen, gesprekken en
reacties te verduidelijken. Loach kaart de vraag aan of ‘alles’
kan in de economische praktijk van vandaag, als het enige excuus
winstbejag is en blijft. Dat mensen hierbij niet echt meer
gerespecteerd worden, hun waardigheid wordt uitgegomd, hun
toekomst vervaagt en elke stabiliteit om een levenswaardig leven
op te bouwen verdwijnt, hier én elders, is verontrustend.
Vandaar dit prangend, eigentijds filmverhaal.
Vorig jaar kaapte Ken Loach nog de Oscar weg voor ‘The Wind that
shakes the Barley’ (2006). Met ‘It’s a free World’ (2007)
bewijst hij overtuigend dat er, op dit ogenblik, geen beter
filmanalist van mens en maatschappij is. Indringend en
emotioneel, glashelder en actueel, is deze film, voor jong en
oud, een terechte ‘eye-opener’. Hij biedt immers een klare blik
op de arbeidsmarkt van vandaag en morgen. Niet te missen.
|
|
