Lees recensie >>>
Officiële site
met trailer |
28 10 2008 Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking: |
Joel & Ethan Coen
Joel & Ethan Coen naar Cormac McCarthy
Roger Deakins
Carter Burwell
Roderick Jaynes
Tommy Lee Jones (Ed Tom Bell), Javier Bardem (Anton Chigurh),
Josh Brolin (Llewelyn Moss), Woody Harrelson (Carson Wells),
Kelly Macdonald (Carla Jean)
|
|
Ballade van een wraakengel. |
Ed Tom Bell (Tommy Lee Jones) is sheriff en heeft al heel wat
gezien in zijn leven. Vooral dat de samenleving er doorheen de
jaren alleen maar gewelddadiger op geworden is. Hij is de
verteller van deze donkere western van de gebroeders Coen. Het
is een pessimistisch verhaal, maar van een bijzondere
schoonheid. Joel en Ethan Coen tonen hiermee opnieuw ten volle
dat ze filmmakers zijn die filmgeschiedenis kunnen schrijven,
net zoals ze deden met o.a. Fargo. Ze zijn meesters in het
rekken van een verhaal dat op zich niet zo heel veel om het lijf
heeft, tot indringende tragedies die je moeiteloos een hele tijd
lang in de ban houden.
De film speelt in het jaar 1980. Niet dat dat echt opvalt, want
qua kledij lopen de meeste Texanen er vandaag de dag nog altijd
gelijkaardig bij: een jeans, een geruit hemd en stevige boots.
Meer heeft een cowboy niet nodig. Llewelyn Moss (Josh Brolin)
leeft in een caravan en jaagt op wild. Op een van zijn
strooptochten stoot hij op een godverlaten plek in de
onherbergzame grensstreek tussen Texas (VS) en Mexico, op een
aantal pick-up trucks, met daarin en daar rond verschillende
lijken. Blijkbaar het resultaat van een misgelopen drugsdeal. Na
wat zoeken vindt hij de oorzaak van het bloedbad, namelijk een
koffer vol drugs en wat later een tas vol geld. De verleiding
van het geld is te groot voor Moss en hij neemt het mee naar
huis, vaag beseffende dat hij daarmee wel heel veel op het spel
zet, al zal het niet de hebzucht zijn die de Apocalyps op hem
laat neerdalen, maar eerder zijn meer deugdzame zelf. De koffer
met geld vormt alleszins het begin van een helse achtervolging
door zowel de politie, de drugsbaronnen als een psychopathische
huurmoordenaar (Javier Bardem). Het is een kat en muisspelletje
dat meesterlijk geënsceneerd wordt en in prachtige beelden wordt
gekaderd. Niemand lijkt te ontsnappen in de spiraal van geweld
die al van voor het begin van het filmische verhaal in gang
gezet is en aan het einde ook niet beëindigd wordt. Schuld en
onschuld worden irrelevante vragen tegen de achtergrond van het
vele ‘zinloze’ geweld. De gebroeders Coen slagen er fantastisch
in om ‘zinloos’ geweld ook zinloos en dus absurd te laten
overkomen. Met de absurditeit ervan stelt de toeschouwer zich
dan ook de vraag naar het waarom van al dat geweld. En de kracht
van de film ligt onder andere in het feit dat dit een open vraag
blijft.
Net zoals geweld het leven van Moss overhoop haalt, zo heeft het
ook het harde maar verder vreedzame landschap van Texas
verstoord. Het land van cowboys en paarden wordt altijd weer
gegijzeld door geweren en kogels. De drugshandel laat in de
streek meer dan eens een bloedig spoor achter. De oude sheriff
probeert de actuele gang van zaken te bevatten, maar hij raakt
stilaan het spoor bijster en legt er zich dan maar bij neer,
terwijl hij nog goed weet dat zijn voorgangers, één of twee
generaties geleden, niet eens een vuurwapen droegen. Dit is dan
ook geen land meer voor oude mannen die te veel vragen stellen.
In handen van mindere regisseurs zou dit verhaal kunnen
verworden tot een geweldorgie zonder meer, tot een gitzwart
drama zonder uitzicht of tot een onverteerbare hap. Maar met de
hulp van een resem topacteurs en cameraman Roger Deakins,
presenteren de broers Coen ons cinema van het hoogste niveau,
die je van kop tot teen beroert en je sprakeloos achterlaat. Van
de prachtige shots tot de botte, maar net daarom grappige
conversaties tussen Moss en zijn vrouw Carla-Jean voel je dat de
broers stevig de touwtjes in handen hebben als meestervertellers.
Zo rijgen ze ook talloze genres aan elkaar tot een veelkleurig
‘patchwork’ dat geen halve seconde verveelt. Geen land voor oude
mannen, maar wel een film voor iedereen.
|
|
