Lees recensie >>>
Officiële site
met trailer
|
25 11 2008 Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking: |
Ben Affleck
Ben Affleck & Aaron Stockard naar Denis Lehane
John Toll
Harry Gregson-Williams
William Goldenberg
Casey Affleck (Patrick Kenzie), Michelle Monaghan (Angela
Gennaro), Morgan Freeman (Jack Doyle), Ed Harris (Rémy Broussard),
Amy Madigan (Beatrice McCready), Josh Ashton (Poole), Amy Ryan
(Helen McCready)
|
|
Erecode of wroeging? |
BSFC award en NBR award beste debuut & beste vrouwelijke
bijrol.
Dorchester, Boston, USA. Een vierjarig meisje, dochtertje van
een junkie (schitterende én bekroonde rol van Amy Ryan),
verdwijnt. De politie schiet onder leiding van Morgan Freeman in
actie, maar zonder veel resultaat. Daarom schakelt de familie
van het meisje nog een extra detective in, die deze ruige buurt
van kindsbeen af als zijn broekzak kent én zich niet zomaar door
de eerste de beste bullebak laat afschrikken. Tegen de wil in
van de politie graaft de jonge detective met zijn partner annex
vriendin tot op het bot en ontdekt hij allerlei sporen die
tipjes van de sluier lichten, maar daarmee de zaak uiteindelijk
alleen maar complexer maken. Het meisje blijft buiten bereik en
steeds weer steken andere booswichten de kop op. De film speelt
fijntjes in op de menselijke gevoeligheid voor complottheorieën
achter (vaak seksueel gerelateerde) misdaden. In de sterke
traditie van de Amerikaanse Film Noir vervagen de grenzen tussen
goed en kwaad, schuld en onschuld, politie en misdadiger, jager
en wild. Na verschillende plotwendingen is ook de kijker het
spoor bijster en dan komen de onderliggende thema’s
bovendrijven, die de schijnwerpers richten op de (hedendaagse,
Amerikaanse) samenleving waar wel vaker met twee maten en twee
gewichten wordt gemeten en geoordeeld. Niemand is volledig
onschuldig en iedereen is wel eens zowel dader als slachtoffer.
Maar eerder dan de tegenstelling zwart/wit te verzachten naar
genuanceerde grijswaarden, wordt in dit verhaal voortdurend de
knop omgedraaid. Wat zwart was wordt wit en omgekeerd. En zo
gaat de schakelaar verschillende keren rond.
‘Gone Baby Gone’ is het regiedebuut van acteur Ben Affleck,
bekend als acteur uit films als ‘Good Will Hunting’, ‘Clerks en
Paycheck’. Hij kroop deze keer achter de camera en verfilmde de
roman van Denis Lehane met dezelfde titel, naar verluidt één van
zijn lievelingsromans. Lehane is eveneens de schrijver van het
ijzersterke ‘Mystic River’, verfilmd door Clint Eastwood. Ben
Affleck regisseerde al eerder twee kleinere films, die nooit de
bioscoopzalen haalden, maar met deze film toont hij wat hij in
zijn mars heeft. Casey Affleck, zijn jongere broer, krijgt de
hoofdrol toebedeeld. Volledig terecht want samen met Michelle
Monaghan zet hij een ijzersterk duo neer. Casey Affleck toonde
onlangs ook al in ‘The Assasination of Jesse James’ dat zijn
ster rijzende is. Zowel Morgan Freeman als Ed Harris spelen
opnieuw personages die we slechts gaandeweg in al hun
dubbelzinnigheid leren kennen.
In België zorgde de zaak Dutroux al voor heel wat morele
verwarring. Dichter bij de release van de film Gone Baby Gone
was er de zaak van het Engelse meisje Maddie McCann dat verdween
op vakantie in Portugal. De release in Engeland werd zelfs
uitgesteld door de gelijkenissen die het verhaal met de reële
situatie van de McCanns vertoonde. In de nasleep van al deze
tragische gebeurtenissen zitten blijkbaar artiesten klaar om met
stof uit de werkelijkheid knappe verhalen te weven, die tegelijk
een spiegel bieden op en ons doen nadenken over die
werkelijkheid. Van werkelijkheid naar fictie en weer terug, een
bijzonder spannende reis en daarmee ook een niet te missen
afsluiter van onze eerste seizoenshelft.
|
|
