.: 2008-2009 Deel 2 :.
02-03 Deel    2 05-06 Deel 1 2 08-09 Deel 1 2  
03-04 Deel 1 2 06-07 Deel 1 2 09-10 Deel 1 2  
04-05 Deel 1 2 07-08 Deel 1 2

 

  
Le silence de Lorna
Lees recensie >>>

 

 13 01 2009


Regie:
Scenario:
Fotografie:
Montage:
Vertolking:
Le Silence De Lorna België
Frankrijk		 2008 105'

Jean-Pierre & Luc Dardenne
Jean-Pierre & Luc Dardenne
Alain Marcoen
Marie-Hélène Dozo
(Spirou Arta Dobrosh (Lorna), Jérémie Renier (Claudy), Fabrizio Rongione (Fabio),
Alban Ukaj (Sokol), Morgan Marinne)



Integratie: tot elke prijs?
Na “Rosetta”, “Le Fils” en “L’Enfant” vielen de Waalse gebroeders Dardenne weer in de prijzen in Cannes met hun jongste film “Le Silence de Lorna”. Ditmaal veroverden zij de Gouden Palm voor het beste scenario. Hun vorige films, stuk voor stuk hartverscheurend en moreel complex, werden niet altijd gesmaakt door het grote publiek o.w.v. hun compromisloze vertelstijl, de koude decors, de weinig uitnodigende personages en de uitdagende cameravoering. Het knappe aan “Le Silence de Lorna” is nu dat de Dardennes hun stijl wat “zachter”, conventioneler gemaakt hebben zonder daarom hun aanpak grondig te veranderen. De camera bijvoorbeeld is minder nerveus, meer observerend en discreet registrerend. Deze keer zit er zelfs een liefdesscène in. En wat te zeggen van een streepje muziek (weliswaar op het einde !) in een film van de Dardennes.? Dit neemt niet weg dat zij ook nu weer intrigerende, goed opgebouwde, strakke “ cinéma vérité” afleveren.

Het verhaal, dat weerom in zijn bedrieglijke eenvoud schittert, gaat over migratie, schijnhuwelijken, mensenhandel, moord, smerige maffiapraktijken, dromen, verlies van onschuld, schuldgevoelens, liefde, loutering, persoonlijke verantwoordelijkheid… Een jonge, Albanese immigrante Lorna betrekt samen met de autochtone junkie Claudy een flat in Luik. Om een Belgisch paspoort te verkrijgen, wil zij namelijk een schijnhuwelijk met hem aangaan. Zij droomt er immers van om met haar echte geliefde Sokol een snack te openen. Om aan de nodige centen te geraken wil zij daarna een tweede schijnhuwelijk aangaan met een Rus. Onverwacht komt er echter een kink in de kabel wanneer haar strikt zakelijke relatie met Claudy ook een emotionele kant blijkt te hebben. Geen wonder dat Lorna steeds meer aan haar opportunistisch plannetje begint te twijfelen. De jonge vrouw zit klem tussen de wereld van haar wettige echtgenoot Claudy, haar grote liefde Sokol en de maffia die voor haar de weg uitstippelt en voor wie een mensenleven van weinig waarde is. Zij wordt heen en weer geslingerd tussen de bittere werkelijkheid van alledag en een al lang gekoes-terde droom, hopend op een betere toekomst, laverend ook tussen tegenstrijdige gevoelens van liefde, medelijden, hoop en onverschilligheid.

“Le Silence de Lorna” is dus weerom een verhaal van verlossing in een wereld van sociaal geweld en waarin de menselijke drama’s even meeslepend en intens in beeld gebracht worden als in een spannende thriller. Hoewel de film alle kenmerken vertoont van een sociaal-realistische film noir (met gangsters, femme fatale, nachtclubs, grootstaddecors e.a.) gaat het in de film niet zozeer om de criminele intrige maar om de morele, zelfs metafysische vragen. Hoever kun je gaan om je geluk af te dwingen ? Is het mogelijk om het kwade ongedaan te maken ? Is er hoop op loutering ? Dit zijn de vragen die Lorna zich stelt bij het afwegen van haar eigen belangen en die van haar medemen-sen. Op die manier krijgen we ook een zeer interessant en genuanceerd vrouwenportret geschetst. Om zo’n moeilijke rol te vertolken hebben de Dardennes opnieuw een rasartieste ontdekt die de film schijnbaar moeiteloos draagt. Het gaat om de Albanese Arta Dobroski die een erg geloofwaar-dige Lorna neerzet, afwisselend genereus, bekommerd, fragiel en hard voor de anderen en zichzelf. De andere hoofdrol wordt trouwens gespeeld door ouwe getrouwe Jérémy Renier die andermaal bewijst dat hij diep kan gaan om zich in te leven in een rol.

Hoewel de gebroeders Dardenne met deze film absoluut geen politiek traktaat willen maken, stellen zij toch een aantal treffende vragen i.v.m. migratie. Wat sommige politici ook beweren, we kunnen de migratiegolven niet tegenhouden, daarvoor is de aantrekkingskracht van het rijke Westen te groot. Het zal er dus op aankomen ons voortdurend te bevragen over de menselijke benadering van deze problematiek. Een vaak gehoorde optie die men wil nemen zou er in bestaan de migranten op te delen in “goede” en “slechte”. De goede, de economisch nuttigen voor ons, zouden dan ‘Fort Europa’ mogen binnenkomen, de anderen zouden onherroepelijk teruggestuurd worden. Vraag is of men zo de bestaande onrechtvaardigheid niet bestendigd, zelfs verscherpt. Hoe dan ook, de Dardennes stellen veel vragen zonder echter gepaste antwoorden te geven. Alleen tonen zij de veerkracht van een immigrante die verlangt naar een betere wereld. Aangrijpend !