Lees recensie >>>
Officiële site
met trailer
Foto's met
filmploeg
in Zottegem |
24 02 2009 Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking: |
Erik Van Looy
Bart De Pauw & Erik Van Looy
Danny Elsen
Wolfram de Marco
Philippe Ravoet
Koen De Bouw (Chris), Filip Peeters (Vincent), Matthias
Schoenaerts (Filip), Veerle Baetens (Ann Marai), Maaike Cafmeyer,
Tine Reymer, Bruno Vanden Broecke (Luc), Koen De Graeve (den
dikke), Jan Decleir (architect)
|
|
Ontrouw als bedrieglijk opzet |
Het succes van de Vlaamse film stoelt vandaag op een vernieuwde
publieksbelangstelling (1,2 miljoen bezoekers in 2008) voor
beeldverhalen in de bioscoop en op tv, die gedragen worden door
knappe vertolkingen en technisch vaardige filmploegen. De
diversiteit van genres en aangekaarte sociale thema’s bevestigen
de reële kwaliteiten van onze verhoogde filmproductie (10 films
per jaar). Ze illustreert de kwaliteiten van een schare jonge
regisseurs die zich, na hun opleiding, konden bekwamen via
producties in de commerciële sector en de openbare omroep. Met
de steun van het V.A.F. (Vlaams Audiovisueel Fonds), van
privé-sponsors, Tax Shelters e.a. fiscale maat-regelen komt een
vrij continue filmproductie op gang die op internationale
filmfestivals (600 in 2008) overal in de wereld bekroond (115 in
2008) wordt en kan bogen op een internationale door-verkoop aan
filmverdelers in de hele wereld. Het zijn niet alleen
romantische komedies, tragi-komedies en animatiefilms die dit
succesverhaal schrijven, maar ook onafhankelijke regisseurs
zoals Erik Van Looy die samen met zijn scenarist Bart De Pauw
een nieuwe dimensie toevoegt aan wat de Vlaamse film met weinig
middelen aan verscheidenheid etaleert in dit kleine landje
zonder achterland.
“LOFT” is een glanzende thriller over ontrouw, gesitueerd in een
uitgekiende design-omgeving die het overspel van enkele vrienden
ingrijpend ritmeert. Dat dit bedrieglijk spel met de waarheid
uitloopt op een ontmaskering van relaties, milieu en motieven
maakt de boeiende plot uit van dit ijzersterk scenario dat in
prachtige, sfeervolle beelden met zinderende vaart wordt
gevisualiseerd en leidt tot een grandioze bezinning over de
grenzen van vriendschap en werkelijkheid. Erik Van Looy en Bart
De Pauw maken er een intrigerend menselijke zoektocht van. Zowel
de regie als de vertolkingen stralen van kwaliteit en het
filmverhaal voert de kijker moeiteloos mee van de ene verrassing
naar de andere voorlopige ontknoping. Regisseur en scenarist
zetten hierbij de kijker meermaals op het verkeerde been, wat de
spanning en het mee puzzelen alleen maar intenser maakt.
‘LOFT’ is, volgens de makers -zeldzaam maar waar - ‘een
mannenfilm die vrouwen boeit’: de karaktertekening graaft verder
dan clichés en laat de personages evolueren zodat, mettertijd,
hun verborgen, andere ‘ik’ opduikt op een onverwacht moment. De
grens tussen fictie en realiteit is hier zo dun, dat gevatte ‘one-liners’
boeken spreken. Deze ‘whodunit’ stelt morele vragen, relativeert
oorzaak en gevolg, laat de cinematografische vertelling
overwegen op de vermeende feiten, maar boeit, doorheen zijn
verrassende vertelling, van A tot Z. De creatieve samenwerking
binnen de filmploeg wist nuttig gebruik te maken van de 46
draaidagen zodat acteurs hun ‘naturel’ konden bewaren, de
glijdende camera nieuwsgierig kon rond speuren in de flat en in
de ziel van de betrok-kenen, sommige scènes vanuit meerdere
hoeken konden opgenomen worden en de sfeer op de set en voor de
camera, onder vrienden, uitstekend bleef.
Uiteraard is ‘LOFT’ gewild gestileerd, zowel qua aankleding van
architecturale ruimten en personages : zij evolueren immers
permanent in een suggestieve context die hun erotische reacties
conditioneert in een mysterieuze Hitchcock-sfeer. Deze
originele, stijlvolle en spannende thriller ontwikkelt zich als
een spel van aantrekken en afstoten en biedt, dankzij de erg
visuele cinemato-grafie , plot en ritmiek, superieur
filmentertainment waaraan vele landen niet kunnen tippen. Reden
dus om te genieten van een puike genrefilm die stoelt op
onmiskenbaar talent, ervaring en enthou-siasme van een geoliede
filmploeg, regisseur, scenarist en vertolkers op kop. Dat de
Amerikanen nu al op vinkenslag liggen om, na ‘Alzheimer’, ook
deze ‘Loft Story’ in te pikken, zal niemand ver-bazen : in deze
film uit Vlaanderen zit een vaart die vele filmproducties
missen. Het doet goed te beseffen dat, naast de sterke
kwaliteiten van auteursfilms als ‘(N)Iemand’ (Patrice Toye) en
de emoties van ‘Aanrijding in Moscou’ (Christophe Van Rompaey),
deze ‘LOFT’ weer gensters slaat : de Vlaamse filmproductie
straalt, terecht, van geloof in eigen kunnen. Een mijlpaal.
Zeker weten. |
 |
|
