Lees recensie >>>
Officiële site
met trailer |
03 02 2009 Regie:
Scenario:
Fotografie:
Decors:
Muziek:
Montage:
Vertolking: |
E.A. Dupont
Arnold Bennett
Werner Brandes
Alfred Junge
Frank Vaganée & The Brussels Jazz Orchestra
J.W. McConaughty
Anna May Wong (Shosho), Gilda Gray (Mabel), Jameson Thomas
(Valentine Wilmot), Charles Laughton (gulzige klant), King Ho
Chang (Jim), Cyril Ritchard (Victor Smiles), Hannah Jones (Bessie)
|
|
Zie ook:
Brussels Jazz Orchestra
Download de flyer (PDF)
Het leven: cabaret of ‘tristesse’? |
‘Piccadilly’ is , het tweede multimediaproject geproduceerd door
het Brussels Jazz Orchestra, . Deze Engelse langspeelfilm (1929)
van de uit Duitsland gevluchte regisseur E.A.Dupont, een ‘film
noir’ nog voor deze term gebruikt werd, speelt zich af tijdens
de ‘Jazz Age’, in het bruisende Londense nachtleven waarin twee
tegengestelde werelden zich aftekenden : de nette West End en de
groezelige East End, met zijn o.a. Aziatische immigranten. Het
is één van de laatste ‘stille films’ die in het Britse
Koninkrijk gedraaid werd, maar tevens een hoogtepunt qua
kwaliteit. “Piccadilly” is een intrigerend ‘showbizz melodrama’
met seksuele en raciale verwijzingen. Deze film onder-scheidt
zich van andere Britse filmproducties door het uitzonderlijk
gebruik van licht en schaduw, het a-typisch passionele aspect,
het subtiele rassenvraagstuk en de sociale taboes die aangekaart
worden. Het wereldwijd succes van deze film bevestigde toen de
leidinggevende rol van de Britse Cinema in Europa. The New York
Times en de American National Board of reviews schreven zelfs :
‘Piccadilly’ is the first serious contender of our America
product to reach these shores from English studios.’ De
‘talkies’, de klankfilm zouden aan deze positieve evolutie in
Engeland een einde maken. Maar de visuele pracht van de film zou
nog lang invloed hebben op andere films, ook over de grenzen.
Dé attractie van de Piccadilly Club is het danskoppel Mabel en
Vic. Victor is smoor op zijn dans-partner, maar zij verwerpt
zijn avances. Mabel is immers verliefd op Valentine Wilmot, de
eigenaar van de Piccadilly. Op een avond wordt de act van Mabel
en Vic verstoord door een klant. Wilmot gaat in de keuken op
onderzoek naar de oorzaak van dit voorval. Alle blikken van het
keukenper-soneel zijn gericht op Sosho die op een tafel danst.
Wilmot ontslaat Sosho en Victor. Maar het tanende succes van de
club brengt Wilmot er toe om het talent van Sosho te
herevalueren.
De Aziatische Anna May Wong vertolkt hier de belangrijkste rol
uit haar carrière, die van Shosho, het onbeduidend keukenhulpje
in een trendy nachtclub in Londen. Bij een toevallige ‘tap dance’
op een keukentafel, wordt ze opgemerkt door de baas. Haar
erotische uitstraling, bewegingen en mysterieuze ‘looks’ brengen
Valentine Wilmot, de clubeigenaar, van de wijs : ze incarneert
al vlug zijn erotische obsessie, wat haar rivale, Mabel, razend
maakt. Deze rol wordt vertolkt door Gilda Gray, sterdanseres bij
de Ziegfeld Follies. Anna May Wong groeit evenwel snel uit tot
een ‘berekenende schoonheid’, een ‘femme fatale’. Tot op vandaag
blijft haar exotische schoonheid nog even betoverend als een
kleine tachtig jaar geleden.
De stijlrijke evocatie van de Jazz Age in Londen steunt op de
verbazend soepele cameravoering van Werner Brandes en de
sfeervolle decors van Alfred Junge.
De Amerikaanse regisseur Martin Scorcese was erg positief over ‘Piccadilly’
:
‘Deze in al zijn glorie gerestaureerde versie is een echte
revelatie voor mij. ’t Is een stevig, knap gemaakt, op en top
moderne film, oprecht één van de beste films van de stille
periode‘.
Frank Vaganée componeerde een wervelende soundtrack voor “Piccadilly”.
Hij gebruikt het Brussels Jazz Orchestra (BJO) als een volledige
entiteit, maar laat daarnaast ook kleinere ensembles in het
orkest aan bod komen om nog meer variatie in de klankkleur te
verkrijgen.
Dit uniek filmconcert wordt ‘live’ verzorgd door het Brussels
Jazz Orchestra, 15 jaar jong, een internationaal befaamd
jazz-ensemble en zowat het enig groot jazzorkest in België dat,
bovendien, wereldwijd erkenning geniet. De basisbezetting
bestaat uit een traditionele ‘big band line up’ (5 saxen, 4
trombones, 4 trompetten, piano, contrabas en drums) die,
naargelang het project nog kan uitgebreid met o.a. gitaar,
houten, bas-tuba, e.a. Zij creëren een hechte en coherente
‘orkestrale sound’, opgebouwd rond de persoonlijkheid, het eigen
muzikaal karakter en de solistische inter-venties van de
orkestleden. Deze 16 professionele jazzmuzikanten spelen een
originele ‘music score’, volledig originele filmmuziek,
gecomponeerd door Frank Vaganée bij de ‘stille’ film ‘Piccadilly’
uit 1929, het jaar van de start van de klankfilm. Deze film
wordt geprojecteerd op een speciaal filmdoek, aangebracht achter
het orkest dat post vat op de scène van stadszaal ‘Rethorica’,
dinsdagavond 03 februari 2009.
Er wacht u een denderend muzikaal gebeuren om en rond een
mysterieuze Aziatische zangeres en ‘femme fatale’. Come, listen
and see it ! Een buitenkans, dit uniek muzikaal film project,
bovendien aan superdemocratische inkomprijzen. In voorverkoop (vvk.)
: 10 €. Op de uitvoeringsavond zélf : 14 €. Iedereen van harte
welkom ! |
|
