Lees recensie >>>
Wikipedia
info |
03 11 2009 Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking: |
Guillermo Arriaga
Guillermo Arriaga
Robert Elswit
Omar
Rodriguez Lopez
Craig Wood
Charlize Theron (Sylvia), Kim
Basinger (Gina), Joaquim de Almeida (Nick Martinez) John Corbett
(John), Robin Tunney (Laura) |
|
Puzzel van een leven |
Na zijn gevierde scenario’s voor o.a. “Babel”, “21 Grams” en “Amores
perros” (films van de Mexicaanse regisseur Inarritu) is ook het
regiedebuut van Guillermo Arriaga een schot in de roos. Opnieuw is
het een film over schuld, verdriet en verwerking. Opnieuw haken
een aantal ogen-schijnlijk zeer verschillende verhaallijnen
halverwege in elkaar, tot we begrijpen wat de gevolgen zijn van de
kleinste handelingen van de één op het leven van de ander. Dat dit
pakkende cinema met een grote emotionele impact kan opleveren,
zonder daarom gekunsteld over te komen, bewezen de reeds vermelde
films. Ook nu speelt het verhaal zich af in het grensgebied tussen
Mexico en de VS, qua setting een explosieve plaats om de
sluimerende drama’s langzaam te laten gisten. Het intelligent
scenario zal langzaam maar zeker op een louterende climax
afstevenen.
Sylvia (Charlize Theron) is manager van een
restaurant in Oregon. Ze worstelt met een schuldcomplex dat ze
tracht te compenseren door een nogal erg afwisselend liefdesleven.
Zoniet pijnigt zij zichzelf met twijfels en duistere gedachten.
Het lijkt of zij schrik heeft om voluit te leven. Mogelijks
vertroebelt het verleden haar hunker naar tederheid. De vraag is
of zij zichzelf graag genoeg ziet om zichzelf te kunnen vergeven.
Waarom en waarover ze tobt, maakt de draagkracht uit van dit
schitterend in beeld gezet verhaal over heden en toekomst : een
luchtspiegeling gelijk. Anderzijds is er ook nog de mooie Kim
Basinger als brave huismoeder die buiten haar perfect gezinnetje
andere horizonten opzoekt. En dan is er nog een jong tienermeisje
dat, samen met haar vriendje, getuige is van een gebeurtenis die
heel haar leven zal bepalen. Uiteindelijk worden de verschillende
verhalen aan elkaar gelinkt en zullen de familiebanden, en in het
bijzonder, de relatie tussen moeder en dochter pijnlijk door
elkaar geschud worden.
De kersverse regisseur is zo
bedreven in ‘versneden verteltechniek’ dat hij de toeschouwer
verbluft door het gemak waarmee hij scènes in schijnbaar
willekeurige thematische en chronologische volgorde door elkaar
gooit, maar er tegelijk voor zorgt dat je als toeschouwer
moeiteloos kan volgen. Toch filmt Arriaga meer dan ooit sober en
indringend : de suggestieve beelden en de uitgekiende
verhaalstructuur versterken nog de emotionele impact. Dat hij
bovendien beroep kon doen op uitstekende acteurs verklaart ook de
overtuigingskracht van dit soort menselijke thriller die
voortgedreven wordt door een mysterieuze muziekscore die de
wondermooie fotografie doet beklijven. De toon van de film is
bevragend, intrigerend, dreigend en baadt in een wel zeer
meeslepende sfeer. ‘The Burning Plain’ is een sterke thriller die
verwijst naar doodgezwegen situaties : hij bespeelt emoties en
ervaringen die je naar het hart grijpen : scenarist-regisseur
Arriaga stelt, met filmisch brio, tot in de slotscène, het fatale
antwoord uit op prangende vragen over het menselijk feilen,
individueel en maatschappelijk. Ontroering gewaarborgd! |
|
