.: 2009-2010 Deel 1 :.
02-03 Deel    2 05-06 Deel 1 2 08-09 Deel 1 2  
03-04 Deel 1 2 06-07 Deel 1 2 09-10 Deel 1 2  
04-05 Deel 1 2 07-08 Deel 1 2

 

  

Lees recensie >>>

Officiële site
met trailer

 13 10 2009

Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:
Soeur Sourire België 2008 109'

Stijn Coninx
Chris Vander Stappen, Ariane Fert en Stijn Coninx
Yves Vandermeeren
Bruno Fontaine
Philippe Ravoet
Cécile de France (Jeanine Deckers), Chris Lomme (Moeder Overste), Sandrine Blancke (Annie), Marijke Pinoy (mede-zuster), Jan Decleir (Lucien Deckers), Filip Peeters (Brusson)


Zoektocht naar liefde
In 1963 scoorde een onbekende kloosterzuster een wereldhit, tot in de V.S. ‘Dominique’, een huldelied aan de heilige Dominicus, stichter van haar orde, bleef sindsdien hangen in ieders geheugen. Een onvoorzien succes dat sporen naliet. Zowel voor de enthousiast klinkende zuster als voor haar omgeving, binnen en buiten de muren. Zo’n verrassing vraagt om een verklaring die de betrokkene plaatst in haar sociale context, van wieg tot dood. ‘Biopictures’ synthetiseren veelal lineair de levensloop van personages die enige nationale of internationale betekenis hebben. ‘Damiaan’ leverde daartoe terecht stof, als mens en als filmproductie. ‘Soeur Sourire’ was, in vergelijking met grootheden als Alexander en Gandhi, slechts een bescheiden non, een voormalig scoutsmeisje dat puberde in een kille thuissituatie en hunkerde naar enige tederheid en warmte. Het gebrek aan enig houvast thuis verklaart de exploratie van haar omgeving buitenshuis, in een poging om zelf een plooi te leggen in haar onbestemde gevoelens en verwachtingen. Als film is ‘Soeur Sourire’ vooral een liefdesfilm, dwz een film over de hunkering naar liefde die uitblijft en waarnaar Jeanine Deckers zo lang op zoek gaat, in vele vormen. Tot ze onverwacht kiest voor een heel aparte toekomst : zelfs het klooster van Fichermont bij Waterloo blijkt geen oase, geen toevluchtsoord. Alleen haar ‘jeugdwerking’ stimuleert er haar creativiteit, vooral muzikaal.

Stijn Coninx bewijst nogmaals zijn constante kwaliteit als filmmaker. Hij is dan ook de meest succesrijke regisseur in Vlaanderen : zowel zijn filmcomedies (Hector, Koko Flanel) als het sociaal drama ‘Daens’ waren voltreffers bij het publiek. Ook ‘Licht’ en ‘Verder dan de Maan’ staken gunstig af tegenover vele gekunstelde megaproducties of auteursfilms uit die periode. Coninx weet betekenisrijke films te maken binnen een overzichtelijk budget : zijn vakbekwaamheid en uiterst sterk ontwikkeld gevoel om het maximum uit het medium te halen binnen de financiële beperkingen, maakt hem tot de meest stabiele filmregisseur. Ook in ‘Soeur Sourire’ evoceert hij met zorg en pakkend realisme de leefomgeving van Jeanine Deckers in de naoorlogse jaren, een periode waarin jongeren conventioneel binnen de lijntjes kleuren : dat was de norm van hun dagelijks leventje met weinig afwisseling of perspectief. Wie met zijn vitaliteit botst op een waaier van gebods- en verbodsbepalingen, zoekt andere uitwegen, ook op sentimenteel vlak. Als een stuk zelfbevestiging ontdekt Jeanine bij een vriendin meer warmte dan elders. Een soort vluchtpatroon dat de rebelse vrouw zal typeren.

Zonder te mikken op de sensatie-gevoelige aspecten van haar leven, weigert Coninx van dit filmproject een heiligenfilmpje noch ‘het drama van een non’ te maken. Duiding en mildheid staan dit gedegen portret van een uitzonderlijk leven niet in de weg : de cineast verkiest, via verrassende en significante details, haar levenservaringen te duiden en het verloop ervan blijvend boeiend te houden door ingrepen in de chronologie zodat de ‘rise and fall’-verhaalstructuur fris en intrigerend de kijker bevraagt. Stijn Coninx’ koestert sinds jaar en dag belangstelling voor mensen in hun alledaagse context : hoe ze ook reageren vanuit hun vooroordelen, tradities, remmingen, onbeholpenheid, naïviteit, jaloersheid, hulpeloosheid, liefdeshunker, machtsmisbruik, opportunisme of winstbejag, steeds boeit hem het raadsel van het menselijk gedrag. De goede bedoelingen van Jeanine’s omgeving blijven steken in onvoorziene omstandigheden die haar overstijgen : zowel de kerkelijke hiërarchie als de fiscus veroorzaken de finale kortsluiting die haar levenseinde bespoedigen. Tot de veer definitief breekt. Ook hier vermijdt Stijn Coninx elk mogelijk effectbejag : hij transformeert haar ‘dead end’ in een verrassende, beklijvende slotscène die nog lang zal nazinderen. Stijn Coninx brengt immers een boeiend filmverhaal over een zoekende vrouw die onderweg strandde. Voor ‘Soeur Sourire / Jeanine Deckers was er ooit één brug te ver, de vereenzaming té groot.

De vitale vertolking van de Naamse actrice Cécile de France (beroemd sinds L’Auberge espagnole’), van Chris Lomme, Marijke Pinnoy, Jan Decleir, François Beuckelaers en Filip Peeters versterken de authenticiteit van deze a-typische levensschets en maken hem tot een onversneden kwaliteitsfilm. Wie als filmkijker op zoek wil gaan naar de innerlijke motivering van deze ‘Zingende Non’, zal, ondanks haar onbeholpen drammerigheid, ontdekken hoe innerlijke verwarring haar levenservaringen kleurt en bevraagt. Eén ding is zeker : ‘Soeur Sourire’ is en blijft een indringend portret van een hunkerende ziel, een mijmering over waan en zingeving op het kruispunt van religie, showbizz en nood aan genegenheid. Ook al zijn de bordjes sindsdien verhangen, de onderstroom van alleenheid blijft universeel. ‘Soeur Sourire’ is ongetwijfeld een must, voor mensen onderweg. Een ontroerende aanrader.