Lees recensie >>>
Officiële site
met trailer |
15 09 2009 Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking: |
Tom McCarthy
Tom McCarthy
Oliver Bokelberg
Tom McArdle
Jan A.P. Kaczmarek
Richard Jenkins (Walter Vale), Hiam Abbass (Mouna)
Haaz Sleiman (Tarek), Danai Gurira (Zainab) e.a. |
|
Muziek als bindteken |
De laatste jaren hebben tal van films de problematiek van
illegalen op een indringende manier behandeld. Denken we maar aan
de onthutsende film “La Sconosciuta” die vorig jaar op ons
programma stond. Ook “The Visitor” tracht het menselijke aspect en
de gevolgen van de immigratieproblematiek onder de aandacht te
brengen. De recente film van Tom McCarthy (vooral bekend als
acteur in o.a. “Syriana”) is een subtiel menselijk drama over
verandering, communicatie en uitsluiting. Een intimistisch
pareltje, soms triest, soms woedend maar vooral hoopvol waarin
muziek de mensen samenbrengt. Volledig terecht kreeg deze film de
publieksprijs op het jongste filmfestival van Gent.
Na
jaren afwezigheid keert de wereldvreemde professor Walter Vale
terug naar New York waar hij constateert dat twee illegalen, de
Syrische Tarek en de Senegalese Zainab, zijn appartement
gebruiken, zonder zijn medeweten. Omdat hij vermoedt dat de man en
de vrouw op hun beurt slachtoffers zijn van een oplichter (zij
dachten immers rechtmatige huurders te zijn), staat hij toe dat
zij voorlopig bij hem verblijven. Hun aanwezigheid zal echter zijn
leven overhoop gooien. Van een uitgebluste professor evolueert hij
naar een geëngageerd mens die zijn medemensen wakker wil schudden.
Hij maakt immers kennis met de onmenselijkheid van een
bureaucratie die mensen, in het bijzonder illegalen, als nummers
behandelt.
Zo wordt de film het verhaal van vier mensen
wiens wegen elkaar kruisen na toevallige ontmoetin-gen en
arbitraire keuzes. De titel verwijst niet enkel naar het “bezoek”
van mensen in een vreemd land. Ook de uitgebluste prof die na de
dood van zijn vrouw opgesloten zat in zijn wereldje stelt zich
meer en meer open voor nieuwe dingen. Voor het eerst ontdekt hij
ook weer zijn eigen emoties (woede, angst, vriendschap, liefde…).
Ook maakt hij kennis met de mens achter de bezoekers en de
onmenselijkheid van het systeem waarvan hij zelf “bezoeker” wordt.
“De betekenis van de titel evolueert mee met de film die je op
verschillende momenten vanuit een ander perspectief naar dingen
laat kijken”, zegt de regisseur.
Dit spiritueel ontwaken
wordt door de cineast teder en subtiel geschetst, met humor en
zonder vals sentiment. McCarthy blijkt ook een begenadigd
scenarist. Als geen ander slaagt hij er in twee op het eerste
zicht bekende thema’s (de bindende kracht van muziek en de
Amerikaanse immigratie-politiek) te combineren zonder belerend of
prekerig over te komen. Deze aanpak heeft tot gevolg dat het
tragische lot van de illegalen objectief maar openhartig wordt
gepresenteerd, in zijn gruwelijke alledaagsheid, zonder loodzware
symboliek of nadrukkelijke boodschap. “The Visitor” is immers een
film over mensen, geen politiek traktaat. Daarom sluit de film ook
af met een open end, wat de emotionele impact op de toeschouwer
alleen maar vergroot en de film een hoopvolle boodschap meegeeft.
Misschien zal de toeschouwer, net zoals Walter, meer empathie
vertonen en het aandurven de “vreemde” wereld van de illegalen
zonder schroom en vooroordelen te betreden.
Mede door
de schitterende vertolkingen van de acteurs zien we mensen voor
onze ogen ‘anders’ worden. En op die manier verandert een kleine
film in grote cinema. “The Visitor” is een bijzonder warme, humane
en ontroerende film die bijna onmerkbaar onder de huid kruipt en
de toeschouwer nog lang zal bijblijven. Hartverwarmend. |
|
