
Lees recensie >>>
Officiële site
met trailer |
02 02 2010 Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:
|
Jean-Marc Vallée Julian Fellowes Hagen Bogdanski
Ilan Eshkeri Jill Bilcock Emily Blunt (Victoria), Paul
Bettany (Lord Melbourne), Miranda Richardson (Moeder), Jim
Broadbent (King William), Rupert friend (Albert), Mark Strong (Conroy),
Michel Maloney (Peel), Rachel Stirling (Duchess of Sutherland)
|
|

Liefde als baken |
Martin Scorcese produceerde de filmische rehabilitatie van Queen
Victoria, door Jean-Marc Vallée schitterend in beeld gezet, op
initiatief van de Hertogin van York, Sarah Ferguson, voormalige
echtgenote van Prins Andrew, zoon van de huidige Queen Elisabeth.
Preuts of plichtbewust, ijsgekoeld, discreet gepassioneerd,
protocolair gevangene van Imperium en etiquette of perfecte
beheersing van een bruisend innerlijk verlangen bij een jong
adellijk meisje ? Vragen die deze Windsor-versie met humor
beantwoordt in een verrassend zwierige film gesitueerd in
koninklijke locaties die voor het eerst visueel toegankelijk zijn
voor de kijkers van deze opmerkelijk frisse film.
Topactrice Emily Blunt slaagt zowaar in een hartveroverende
tienerversie neer te zetten en stapt gezwind van ‘Prada’ naar ‘The
Queen’. Hoewel een immens verschil, méér dan een verandering van
jurk, laat ze, met jeugdige spontaneïteit, haar dartele gevoelens
en temperament de vrije loop in afwachting van latere koninklijke
verantwoordelijkheden. Dat vergt heel wat aanpassing van een
levendig, soms rebels meisje dat nauwelijks past in het
schijnkader dat haar wordt opgedrongen tijdens haar koninklijke
opvoeding aan het Hof. In deze doolhof van manipulaties en
machtsspelletjes ‘far from the madding crowd’ duiken, gelukkig
maar, een paar uitzonderlijke figuren op. Zelfs haar oom, Leopold
I van Saxen-Coburg (‘zo glad als een aal’) moeit zich met haar
toekomstplannen. In hoever ‘de jeugd’ nog manipuleerbaar is, zal
blijken uit dit wervelend beeld van een uitzonderlijk historische
figuur die nog altijd tot de Britse verbeelding spreekt.
De ‘gearrangeerde’ partnerkeuze evolueert, tegen alle
verwachtingen in, naar een onbreekbaar samenspel dat, mat een
knipoog, het Hof trotseert en eigenheid verkiest boven slaafse
navolging van raadgevers. Dat deze verrassend innemende film ook
publiek en buitenstaanders van alle gezindheid inpakt en positief
bevraagt, is wel één van de sterkste kanten van deze onuitgegeven
biopicture over een koningin die door de geschiedenis als een
versteend icoon werd geklasseerd. Het Britse volk daarentegen is,
‘tot op heden’, laaiend enthousiast over de ‘Moeder van de Natie’
en helemaal weg van het ideale paar, Victoria en Albert, waarvoor
het met erkentelijkheid de gelijknamige ‘Hall’ en ‘Museum’ bouwde.
De ‘gossip’ over het paar dat al te vroeg uit mekaar werd
gerukt, kan evenwel niet tippen aan dit interes-sant filmverhaal
dat vooral de leerschool schetst van de erfdochter van de Britse
Kroon en Imperium. ‘Young Victoria’ boeit vooral als ‘Bildungsroman’
en harde politieke leerschool van ‘a young Lady on her way to
history’. Een mooie uitspraak die nauwelijks doet vermoeden dat je
dit pad niet altijd vlek-keloos kan gaan. Jan-Marc Vallée is niet
zo naïef-romantisch en wijkt met opzet af van het ‘heiligen-beeldje’
dat schoolboeken van Queen Victoria maakten. Onomwonden bevraagt
hij bekende uitspraken en situaties op hun waarheid : ‘Maken
kleren de vrouw/de man’ ? ‘Maakt de functie werkelijk de mens’ ?
Om maar te zwijgen over de actuele verwijzingen naar paleizen die
lijken op gevangenissen, huwelijks-saga’s en mislukte ‘inpas-pogingen’
van prinsessen die opgeleid worden voor een koninklijke rol.
Kritische noten intensifiëren dit aantrekkelijk
filmverhaal dat heel wat verder gaat dan een kostuumfilm : inhoud
versus perceptie. Na o.m. ‘The Duchess’ is dit het zoveelste
bewijs dat Britse cinema vaak uit-blinkt door kwaliteit en rustig
heden en verleden verbindt. ‘Young Victoria’ is een verrassend
meeslepen-de film over de langst regerende Britse vorstin
totnogtoe : 63 jaar en 3 maand op de troon, van 1837 tot 1901.
Niet zonder slag of stoot, evenwel. Maar wel als een Dame met
kruim, karakter, inzicht, persoon-lijkheid en een hart voor
mensen. Een verrukkelijke film over de broze relatie tussen
politiek en monar-chie, over de prominente rol van de vrouw in een
mannenmaatschappij, over het verschil tussen functie en
privé-beleving. Met Britse humor en flegme. Degelijk én boeiend.
Een aanrader.
|
|