.: 2010-2011 Deel 1 :.
02-03 Deel    2 05-06 Deel 1 2 08-09 Deel 1 2  
03-04 Deel 1 2 06-07 Deel 1 2 09-10 Deel 1 2  
04-05 Deel 1 2 07-08 Deel 1 2

10-11 Deel 1    

 

Lees recensie >>>

Officiële site
met trailer

 19 10 2010



Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:
Bright Star Groot-Brittannië
Australië
Frankrijk		 2009 119'

Jane Campion
Jane Campion
Greig Fraser
Mark Bradshaw
Alexandre de Franceschi
Abbie Cornish (Fanny Brawne), Ben Whishaw (John Keats), Paul Schneider (Charles Armitage Brown), Kerry Fow (Mrs. Brawne), Edie Martin (Margaret ‘Toots’ Brawne)


A thing of beauty is a joy forever
‘A thing of beauty is a joy forever”. Met deze versregel schreef de 19e eeuwse romantische Engelse dichter John Keats (1795-1821) zichzelf de onsterfelijkheid in. Het zou ook het credo kunnen zijn van Jane Campion. Deze Nieuw-Zeelandse regisseur heeft altijd al iets gehad met klassieke, literair geïnspireerde films over tragische liefdes en de troost van de schoonheid zoals in het smachtende liefdesdrama “The Piano” of de Henry James-verfilming “Portrait of a Lady”.

Het fascinerend kostuumdrama “Bright Star”vervolledigt haar succesrijk filmwerk. Deze meeslepende pastelfilm schetst, broos en delicaat, de liefdesverwachtingen van buurmeisje Fanny en dichter John Keats, anno 1818, in Londen. Conform het romantisch patroon, vertelt Jane Campion de laatste, meest dramatische jaren van het leven van de dichter. “Bright Star” is een beheerste, fraai verfilmde romance over ongeconsumeerde liefde, (auto)destructieve passie, brandende maar kuise, verinnerlijkte hartstocht en diep gapende klassenverschillen : Romeo en Julia zijn nooit ver weg ! Deze ongekunstelde ode aan de pure liefde is een welkom medicijn in tijden waar de liefde, ook in de hedendaagse film, op alle manieren wordt gebanaliseerd.

“Bright Star” is een oerklassiek meesterwerk waarin we een aantal elementen uit bovengenoemde Campionfilms herkennen : koele afstandelijkheid en vertederende passie, volwassen erotische spanning en mooie symboliek van de kostuums. Toch is de film geen Victoriaanse fabel met flauwvallende korsettenmeisjes, maar wel een moderne, persoonlijke love story over pure verliefdheid en onvoorwaardelijke liefde.

Als vrouwelijk regisseur evoceert Campion met brio de innerlijke gevoelswereld van de twee hoofdpersonages. In fijnzinnige beeldtaal bovendien. Ook nu berust haar impressionistische vertelstijl op een aaneenschakeling van emoties die als “tableaux vivants” gevat worden in prachtige kleuren, ondersteund door sobere, zorgvuldig uitgekozen muziek. Een ware streling voor oog en oor ! Keat’s verzen zetten ook de toon en het tempo van de film. De dialogen waarin opeens versregels sluipen, palmen je als toeschouwer onweerstaanbare in en de ronduit schitterende acteer-prestaties maken van ‘Bright Star’ een film om van te snoepen. Beide hoofdpersonages ontroeren door hun ingetogen, expressieve kracht. “Het mocht niet zo’n historische, academische film zijn, waarbij je afstand schept tussen onderwerp en kijker. Keats schreef zo intiem : als je “Bright Star” leest, zijn gedicht over Fanny, dan voel je de adem van je geliefde op je aangezicht. Het moest aanvoelen alsof je erbij was. Ik wilde een honger bij de kijker opbouwen, zoals Keats dat bij Fanny deed. Ik wilde tonen hoe die gedichten tot leven kwamen, dat poëzie een spier is die je moet oefenen, waarvoor je moet lezen en schrijven.”

Met deze film heeft Jane Campion meer dan een erg geslaagde come-back gemaakt. Hoewel “Bright Star” een klassiek verhaal is over een icoon uit de Romantiek, is het een film van alle tijden en voor alle leeftijden, een pareltje om verliefd op te worden en in het hart te blijven koesteren. Niet te missen!