Lees recensie >>>
Officiële site
met trailer |
12 10 2010
Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:
|
Roman Polanski
Roman Polanski & Robert Harris, naar diens
roman ‘Ghost’
Pawel Edelman
Alexandre Desplat
Hervé de
Luze
Ewan McGregor (Ghost), Pierce Brosnan (Adam Lang), Olivia
Williams (Ruth Lang), Tom Wilkinson (Paul Emmett), Kim Catrall (Amelia
Bly) |
|
Zoektocht naar waarheid |
De Poolse cineast Roman Polanski (76) werkte zijn jongste film af
in zijn Zwitsers chalet in Gstaad waar hij onder huisarrest is
geplaatst omwille van een 32 jaar oude zedenzaak. Zoals “Rosemary’s
Baby” op een perverse manier vooruitwees naar de afslachting van
zijn verloofde Sharon Tate en “The Pianist” duidelijk aan zijn
jeugd in de Poolse getto’s refereerde, lopen ook nu sommige
plotlijnen akelig parallel met zijn leven. Nochtans is de film
gebaseerd op de bestseller “The Ghost” van Robert Harris.
Een huurschrijver, bijgenaamd “Ghost 2”, moet de memoires van de
ex-Labourpremier van Groot-Brittannië, Adam Lang, afwerken : “Ghost
1” is immers in onrustwekkende omstandigheden verdwenen. Hij wordt
daarom naar een streng beveiligde villa op een verlaten eiland
gestuurd waar hij, in welgeteld één maand tijd, het manuscript
moet beëindigen. Maar enkele ongure types willen het
superbeveiligde manuscript kost wat kost bemachtigen, wat het
leven van Ghost bedreigt. De ex-premier raakt meer en meer onder
vuur wegens zijn verantwoordelijkheid voor de dood van de Britse
soldaten in Irak. Op die manier knipoogt Polanski niet alleen naar
zijn eigen zaak (ook hij diende te vluchten na zijn
verkrachtingszaak van 1978) maar ook naar de actuele heisa rond
voormalig Brits premier Tony Blair.
Beetje bij beetje
geraakt de Ghost Writer verstrikt in een raderwerk van leugens :
niets is wat het lijkt, iedereen houdt er een dubbele agenda op
na, de ware motieven van Lang’s jarenlange pro-Amerikaanse
politiek duiken op. Maar welk bestaansrecht heeft de Ghost Writer
nog als hij de waarheid kent ? Meer en meer verliest hij in dit
macabere complot zijn eigen persoonlijkheid om als een geest
binnen te dringen in het hoofd van zijn opdrachtgever. Het is
ronduit fantastisch hoe de regisseur er in slaagt politieke
thema’s (corruptie, manipulatie…) en psychologische elementen (identiteitsverllies,
dubbel leven…) te combineren in zijn claustro-fobische plot.
Polanski wilde een geloofwaardig politiek drama
maken met verwijzingen naar eigentijdse gebeur- tenissen. Zo sluit
de film ook aan bij een reeks ophefmakende politieke thrillers uit
de jaren ‘70 (o.a. “Three Days of the Condor” van Sidney Pollack,
1975, en “All the President’s Men van Alan Pakula, 1976). De
regisseur blijft evenwel trouw aan de boodschap van de schrijver
Robert Harris die vooral gefascineerd was door het idee dat iemand
tijdens zijn machtsperiode zo geïsoleerd geraakt dat hij elk
contact met de wereld en de werkelijkheid verliest en steeds meer
bereid is zijn idealen te verkopen voor een nog hogere
machtspositie. “Power brings a man many luxuries, but a clean pair
of hands is seldom among them”. “Ik vind het niet meer dan normaal
dat politici rekenschap moeten geven van hun daden. Het kan niet
dat zij boven de wet verheven zijn. Ik was heel blij om te zien
dat Blair zich voor elk van zijn beslissingen moest
verantwoorden”, zegt Harris.
De sterkte van “The
Ghostwriter” ligt vooral in het oproepen van een beklemmende sfeer
die talrijke verwijzingen naar grootmeester Hitchcock omvat. De
setting van de film onderstreept dit extra. De spookachtige
stranden van het mysterieuze eiland waar de Ghost Writer de
waarheid hoopt te vinden zijn ronduit hallucinant. En de bunker
uit glas en aluminium waarin banneling Lang resideert en waar het
zand constant tegen de grote ramen aanwaait doet je kippenvel
krijgen. Ook de soundtrack van Alexandre Desplat draagt bij tot
die permanent dreigende sfeer van groeiende innerlijke onrust.
Voeg daarbij nog de vlijmscherpe dialogen en de uitstekende
acteerprestaties en je krijgt een thriller van ouderwetse klasse
die je als kijker geen seconde loslaat. “The Ghostwriter” is een
intelligent opgebouwde, intrigerende film over verraad en bedrog
op alle mogelijke niveau’s. De parallellen tussen de film en een
aantal tragische privé-gebeurtenissen van Polanski zorgen voor een
nog grotere gelaagdheid binnen het verhaal. Absoluut niet te
missen! |
|
