Heoffrey Enthoven Pierre De Clercq & Mariano Vanhoof
Gerd Schelfout Stijn Meuris & Papermouth Philippe Ravoet
Gilles De Schrijver (Lars), Robrecht Vanden Thoren (Philip), Tom
Audenaert (Jozef)Johan Heldenbergh (Maarten), Xandra Van Welden
(Sommelière), Isabelle de Hertogh (Claude), Kimke Desart (Yoni),
Karlijn Sileghem (Lisbet), Charlotte Timmers (Brunette Jogger),
Katelijne Verbeke (An), Karel Vingerhoets (Geert)
Hunker naar Liefde
Montréal en de Vlaamse film : intussen een wittebroodsgebeuren. Na
‘Ben X’ en ‘Adem’ was het nu de beurt aan ‘Hasta la Vista’ om de
drie hoofdprijzen weg te kapen. Geen toeval evenwel. De film is
een goed gemaakte, gevoelige, sympathieke film die een verzwegen
probleem aankaart : de nood aan sexbeleving die het leven van
sommige gehandicapten extra bezwaart. Een taboe-onder-werp met
humor benaderen is bovendien een uitdaging die weinigen tactvol
weten af te ronden. Geoffrey Enthoven, regisseur van ‘Les Enfants
de l’ Amour’, ‘Vidange Perdue’, ‘Happy Together’ en ‘Meisjes’,
bewijst dat een puike tragikomedie maken stilaan één van de
geliefde genres is geworden binnen de Vlaamse filmproductie.
Ondanks besparingen blijft die toch kwaliteit, variatie en een
hoge productiefrequentie aanhouden. Met een ruime publieksaanhang
als gevolg. Ook al haalt hij niet altijd het internatonale niveau
dat “Rundskop” wel lukt. Toch waarborgt deze grappige film over
een ernstig menselijk probleem twee uren ongeremd filmplezier, in
het gezelschap van jongeren die boven hun kracht gaan om eindelijk
ook een extraatje levensvreugde te puren, weg van de harde routine
van elke dag om een droom waar te maken in echt moeilijke
omstandigheden.
“Yo también” ! “Ook ik heb recht op
liefde”, riep Daniël uit in de gelijknamige film, een ge-smaakte
prent die we vorig seizoen bij Filmclub voorstelden. In “Hasta la
vista” gaat cineast Geoffrey Enthoven nog een stuk verder. In dit
meeslepend anekdotisch verhaal staan drie gehan-dicapte mannen
centraal die het recht opeisen om toch, één keer in hun leven, “de
liefde te be-drijven”. Inspiratie vonden regisseur Enthoven,
producent Mariano Vanhoof en scenarist Pierre De Clercq bij Asta
Philpot, een Amerikaan die in een op een film gelijkende
BBC-documentaire opkomt voor een actief seksueel leven voor mensen
met een fysische beperking, waarbij desnoods voor seks betaald
wordt.
“Hasta la vista” kende zijn première op het
Filmfestival van Montréal waar de film de hoogste onderscheiding
behaalde alsook de Prijs van het Publiek. Ook in de Belgische
zalen kan de film op veel bijval en sympathie rekenen. De regie is
discreet, invoelend, functioneel, rustig oberverend, met oog voor
het juiste detail. Geoffrey Enthoven heeft dan ook zijn meest
trefzekere en volwassen film totnogtoe gemaakt. Naar verluidt zou
er zelfs interesse zijn van Brad Pitt om een Amerikaanse remake te
maken.
Drie gehandicapte vrienden, rolstoelpatiënt Lars die aan een
ongeneeslijke ziekte lijdt, de bijna blinde Jozef en de volledig
verlamde Philip trachten van hun dagen het beste te maken. Ondanks
hun verschillende karakter doen zij hun best om elkaar goed te
begrijpen. Zij zijn blij met elkaars gezelschap en nemen deel aan
allerlei activiteiten. Alleen op seksueel gebied blijft het trio
op zijn honger zitten. Tot Philip zijn vrienden op sleeptouw neemt
met allerlei wilde verhalen over een Spaans bordeel waar ook zij
welkom zijn. Om in Spanje te geraken huren zij een busje in,
bestuurd door een zwaarlijvige, Brusselse verpleegster die haar
eigen kwetsuren te verwerken heeft. Wat volgt is een film die
perfect het midden houdt tussen een charmante roadmovie en een
sociale feelgood komedie. Toch wordt deze ‘buddy’-roadfilm
tussentijds gekruid met het venijn van deze sociaal gefrustreerde
jongeren die zich bijwijlen afreageren op vrienden die ze ook wel
eens als schietschijf gebruiken. Ondanks het netelige thema weet
de regisseur steeds de juiste toon in de film te houden. Net als
het verhaal melodramatisch dreigt te worden komt er wel een moment
van komische opluchting of een stukje onverwachte tragiek. Op geen
enkel ogenblik is er plaats voor gejammer of zelfbeklag. De drie
vrienden ontdekken de wereld en tijdens de rit barsten zij van
energie en levenslust. Hoewel hun handicap hen soms lelijke parten
speelt, zijn zij de eersten om met zichzelf de draak te steken.
Soms zijn ze koppig, gedragen zij zich als nukkige kinderen of
durven ze provoceren. Hun zelfontdekking en cynische opmerkingen
raken hun onderliggende vriendschap niet, hun waardigheid blijft
in alle situaties intact.
Hoed af voor de jonge acteurs
die van hun personages geen belachelijke of meelijwekkende
stereotypen maken maar diepmenselijke, gelaagde karakters met wie
je als toeschouwer kunt sympathiseren. Dat is de verdienste van de
uitstekende jonge acteurs Robbrecht Vanden Thoren, Gilles De
Schrijver en Tom Audenaert die hun personages steeds
geloofwaardig, geestig, herken-baar en vol hunkering naar
menselijke warmte neerzetten. De kijker wordt hierbij regelmatig
emotioneel klem gezet en diep geraakt.
Toch verloopt de
reis niet als gepland. Op het ogenblik dat het doel van de reis al
lang niet meer van tel is, beseffen de drie vrienden (ondertussen
een vierspan) meer en meer hoezeer zij elkaar nodig hebben. Meer
en meer raken ze overtuigd dat, willen zij iets bereiken, ze
elkaar zullen moeten aanvaarden zoals ze zijn, met ieders
kwaliteiten en tekortkomingen. Zo groeit “Hasta la vista” uit tot
een hartverwarmend verhaal over vriendschap, samen leven met een
lichamelijke beperking en hun zoektocht naar levensvreugde.
Filmclub Zottegem biedt u dit hartverwarmend pareltje aan op
Valentijn ! En misschien komt ook de filmploeg naar Zottegem ? Mis
dit Valentijnscadeau niet !
